Tüm Kamu Yapıları Yarışmayla Projelendirilmeli

[gün]

Becerebildim sanırım . Nerden indirdiğimi hatırlamıyorum da...

262bayarcimen.pdf

[nihat]

ben makaleden şunu mu çıkarıyorum;
yarışma katılımcılarının tatminsizliği çok belirgin değil ama bu kayma iş verenin tatminsizliğini açıkça ortaya koyuyor - dikkat edilmesi gereken şey yarışma projelerinin (kamu kavramı dışında global bakıyorum) anıtsal mimariye yatkın ürünler vermesi hatta gerçekçi olmayan bütçelerle zorlama öğelerle işvereni zaman maliyet ve işçilikte korkutabileceği (yanlış anlamayın yarışma projelerine karşı değilim bilakis bir yere kadar destekliyorum - daha önce belirttiğim sınırlar sorunlar çerçevesinde)

birde şöyle bir sorun var: bir bina düşünün fi tarihinde yapılmış bir yarışma projesi ürünü - tıpkı bugün Ankara ulusta heykel civarı hanları gibi hatta Atatürk kültür merkezi gibi - bu bina farz edelim gerekli işlevleri artık yerine getirmiyor yada günün istenenini karşılayamıyor - belediye yıkım kararı alıyor - ama bide bakıyor yarışma projesi birsürü karşıt grup da ortaya çıkıyor - neticede bina yıkılamıyor - aslında anıtsallığı oranında yıkılmaması da en doğrusu ama yarışma projelerine karşı ileriye yönelik bu tür sorunlar yüzünden bir antipati de geliştirilebilir

çok mu paranoyak oldu bence olmadı...

birde şu söylenebilir yarışma projelerinde tasarım sahibi grup yada kişi projenin ileriye yönelik muhafızlığını yapacaktır - çok haklı olarak reklam tabelaları - klimalar ve sonradan monte edilecek vs öğeleri sorun yapacak izin vermeyecektir

tamam abartıyorum belki ama vurabildiğim yerden vuruyor bu sayede belkide Almanyada oluşan bu yönelimin nedenleri üzerine karalamalar yapmış oluyorum... bilmiyorum siz nedersiniz...

İyi geceler...

[Omer Yilmaz]

“Dünya’nın Her Yerinde Kamu Yapıları Yarışmayla Yapılmalı”

[sarp ege]

Sayın Ömer Yılmaz daha önce böyle bir çalışma yapıldı mı bilmiyorum, merak ediyorum bu konu neden önce camia içinde imzaya açılmıyor? Yasal süreçler mi gerekiyor, Herkes tavrını ortaya koysun, bu konuda Oda ile paralel çalışmalar neden olmaz?

[Omer Yilmaz]

Sevgili Sarp Ege,
Oda konusu artık en azından bu tartışmada beraber çalışma meselesi üzerinden açılmasa ne güzel olacak. Oda Arkitera Mimarlık Merkezi'ni yok sayıyor. Bunu hala göremediniz mi? İlla böyle bir çalışmanın Oda tarafından yapılmasını istiyorsanız, Oda'ya başvurabilirsiniz. Arkitera olarak biz elimizde geleni yapmaya çalışıyoruz.

[sarp ege]

Çok haklısınız, alışkanlık yada her neyse tamam Odayı geçelim, bu arada sizin alışkanlığınızda O’nun adı geçince (yazmaya çekinir oldum)asıl konuyu bırakıp oraya kilitlenmek, sizin samimi çabanıza inanıyorum, elinizden geleni yapmaya çalışıyorsunuz biliyorum, ama bizleri atıl durumda tutmayın, bizi/beni de katın bir şey yapalım adına asıl sorduğum havada kaldı (internet üzerinden) imza kampanyası açılamaz mı?

[hasant]

Kamu Yapılarının Projeleri Yarışma ile Elde Edilmelidir

Önermeyi içtenlikle destekliyorum. Ülkemiz mimarlık ortamının zenginleşmesinde, mimari proje yarışmalarının çok büyük katkısı olduğu bilinmektedir. Yarışma yönteminin, iş verilmesinde-alınmasında yaratacağı şeffaflık ile, bu alandaki toplumsal güvenin tesis edilmesinde en önemli araçlardan olduğu kabul edilir.

Diğer yandan, mimarlık alanına yeni girecek genç meslek insanlarına, görelide olsa fırsat eşitliği yaratması açısından, yarışma yöntemi, bilinen ve güvenilir uygulamalardandır. Yarışmaların çoğaltılması talebine yönelik, çok sayıda ve haklı gerekçe sıralanabilir, sıralanmıştır.

Ancak yarışma yöntemi ile elde edilen projelerle gerçekleşmiş yapılardan, mimarlık ortamına, bir söylemi olabilmişlerin sayısıda çok değil denilebilir. Yada yarışmalar sonucunda seçilmiş projelerle gerçekleşmiş yapıların, önemli sayıdaki kısmınında beklenenbaşarıyı gösteremediği ortada. Yarışma sonunda da mutlaka başarılı yapılar ortaya çıkmayabilmektedir. Belkide hepimizi rahatlatan süreç, projeyi şartnameye göre bir jürinin ( ki dokunulamazlığı vardır kollokyumlardaki eleştirilerin dışında ) seçmiş olmasıdır.

Aslında yarışma kurumunu, uygulamasını, çeşitlerini ve bu alanı düzenleyen yönetmelikleri de sorgulamak gerekli günümüzde. Beklentilerimize yanıt verebilecek, güven duyulacak bir kurumsallık kazandırılacak şekilde. Bu arada Mimarlar Odası'nın bu sürecin sahibi olmasının başarılması zorunludur. Eğer bu konularda eksikliği olduğu saptanıyorsa, Oda'nın değil Oda yönetimlerinin eksiğidir saptananlar. Tanımlanan çerçevede, yorumlarda da bu ayrım özenle vurgulanmalı, Oda yıpratılmamalıdır. Yani Oda'yı geçmemeli sonuç alınmak isteniyorsa.

Uzun yıllardır Mimarlar Odası yarışmalar alanının düzenlemesine yönelik ciddi çabalar içinde olmuştur. Yaşanılan sorunların kaynağında her alanda olduğu gibi yarışmalar alanında da ülkemiz kamu yönetim anlayışında ciddiyetin yıpranmış olması bulunmaktadır. Yıllarca Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Oda'nın yarışmalar yönetmeliğini tanımamıştır.

Bütün iç değerlendirmelere ve eleştirilere rağmen, yarışma kurumu mutlaka yaygınlaştırılmalı, azalmanın gerekçeleri iyi analiz edilmeli, uygulanabilir önermelerle ve kararlılıkla talep gündemde tutulmalıdır. Kamu kurumlarının yanısıra 3 binden fazla belediyenin bulunduğu ülkede yapılan yarışma sayısı gerçekten komik.

Sorunu, konuyu ve talebi Arkiteranın gündeme taşıması, gündemde tutması çok önemli bir katkı mimarlık ortamına. Bütün açmazlara ve karşı duruşlara rağmen, yarışma kurumu vazgeçilemez bir uygulama ve zorunluluk olmalı ilgili idarelere. İdarelerce yarışma açılmasında, yasal engel bulun mamakla birlikte, keyfiyete kalmamalı, zorunluluk olmalı.

[Omer Yilmaz]

Hasant'nin şu konudaki katkısı için teşekkürler:
"Oda" derken pek çok kez "Yönetim Kurulu" lafını da ekliyorum. Ancak hızla yazıldığında bu eklemeyi atlamış olabilirim. Daha net olarak belirteyim:

"TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi Yönetim Kurulu"ndan bahsediyorum. Merkez bile değil "Oda" derken söylemek, anlatmak istediğim. Yoksa Oda'nın diğer şubeleri ile ya da Merkez'le herhangi bir sıkıntımız yok. Ancak şunu da unutmamak gerekir ki İstanbul delege sayısı ile herşeye karar verendir.

Yaklaşan MO seçimlerinde İstanbul Yönetiminin tümden değişmesi gerçekten en büyük dileğimdir. Eğer bu işi ve başka pek çok işi daha Oda'nın sahiplenmesi bekleniyorsa -özellikle gençlerin- İstanbul Şube Yönetimine talip olmaları gerekli bana kalırsa.

Hemen bugünden itibaren.

[duyu]

Sayın hasant’ın genel yaklaşımına katılmamak elde değil özellikle Oda’nın yıpratılmaması konusunda çok haklı, ama aşağıda yazdıklarını kabullenmek mümkün değil.

“Ancak yarışma yöntemi ile elde edilen projelerle gerçekleşmiş yapılardan, mimarlık ortamına, bir söylemi olabilmişlerin sayısıda çok değil denilebilir. Yada yarışmalar sonucunda seçilmiş projelerle gerçekleşmiş yapıların, önemli sayıdaki kısmınında beklenenbaşarıyı gösteremediği ortada. Yarışma sonunda da mutlaka başarılı yapılar ortaya çıkmayabilmektedir. Belkide hepimizi rahatlatan süreç, projeyi şartnameye göre bir jürinin ( ki dokunulamazlığı vardır kollokyumlardaki eleştirilerin dışında ) seçmiş olmasıdır.”

Bu durum saptamadır bundan çıkarımlar yargılar üretmek sadece yanlış değil insafsızlıktır.
Tamam bazı yarışmalardan performans alınamamıştır güdük kalmış/ bırakılmıştır ama neden anlık başarı aranıyor ki, bu son derece anlamsızdır, daha çok yarışma yapılması, yapılanların başarısı üzerine oluşan oluşması gereken bir kurum değildir, bu tamamen saptırılmış bir argümandır bu kurumu yıpratmak adına oluşturulmuştur bu rantın argümanıdır.
Yarışmalarda demokrasi gibidir çok hassastır, kırılgandır, demokrasi pozisyonunu sabırla geliştirilmesine bağlı olarak kazanmadı mı? Aynı demokrasi mi günümüz hali, kazalara uğramadı mı? tökezlemedi mi? olumsuz durumlar oluşturmadı mı? kimse vazgeçebildi mi? daha iyisi var mı?
Yarışma kavramı da böyledir kötü örnekler onu bağlamaz daha iyisi yok, gelişmesi için uygulama zorunludur geriye kalan tüm argümanlar ranta hizmet eder.
Saygılar
DUYU

[hasant]

Duyu'nun saptamasının aksine, yorumları çok hassas yapmaya özen gösteriyorum. Ama demokrasilerinde aksayan, işlemeyen yönleri varsa paylaşılması, sorgulanması ve işler hale getirilmesi öncelikli sorumluluk değilmi. Gerçekte var olan problemleri örterek ve yokmuş gibi kabul ederek hiçbir hedefe varılamaz.

Yarışmalar düzenimizin bu bağlamda ele alınması, tartışılması ve sorunlu yapının çözümlenmesi gererekir. Asıl başka şey söylermiş gibi, ancak '' insafsızlık, saptırılmış, ranta hizmet gibi '' söylemler, sanırım yarışmalar kurumunu daha çok yıpratacaktır.

Jüri oluşumlarında daha titiz olunması, yarışma açacak idarelerin bilgilendirilmesi, yarışma takvimlerinin doğru saptanması, yarışma kurumuna sahip çıkılması vb. konuların iyi değer lendirilmesi ile belirli mesafeler katedilebilir. Yarışmalar düzeni her koşulda ayakta kalmalı, bu kurumun geliştirilmesi sağlanmalıdır.

Varılan yetersiz sonuçlar tabiki yarışma kavramını bağlamaz ama yarışma yapacak yada yapmasını istediğimiz idareleri yazıkki bağlıyor vede sıkıca. Duygusal olmanın yanısıra, sorunlar konusunda gerçeklerle yüzleşerek gelişmek önemli sonuçlar alınmasının olmazsa olmaz koşuludur.

[lumina]

Jürinin titiz seçilmesi iyi bir temenni ama sadece o kadar. Şu ana kadar açılan yarışmaların düzenlenmesinde kime sorsanız zaten jüriyi titizlikle seçtiklerini iddia edecektir. Sorun jürinin seçilmesinden çok sanırım önerilmiş jüri elemanlarının meselelere hangi farkındalık aralıklarından baktıkları. Bazı yarışmalarda jürinin işveren temsilcisi gibi davrandığını ve seçimlerini buna göre derecelendirdiğini iddia etmek mümkün.
Yarışma bir kurum olamaz bence, belki de bu bakıştan sıyırmak gerekiyor. Yarışma bir etkinlik, bir oluşumdur. Belirir ve kaybolur. Bu belirme ve kaybolma esnasında pratik durumlar ortaya çıkarlar. Her yarışma kendi koşulları içinde belirebilir. Bu olumsallığı kurum olarak zihinselleştirmek zaten meseleyi bürokratik bir prosedür çizgisine çekmek ve dolayısıyla mimarlığa ait bir içeriğe yaklaştırabilme imkanından çok kurumsal olanın dile getirişlerini mimarlık ortamına tercüme etme tekrarına hapsediyor.

Bir yarışmada jürinin projemizle ilgili yazdığı raporda şöyle bir cümle vardı: "Hiç otele benzemiyor". Mimarlık alanı içinde düşündüğünü iddia eden bir zihin böyle bir cümleyi nasıl kurabilir merak ediyorum, yıllarca da merak etmeye devam edeceğim sanırım.

[hasant]

Yarışma kurumu derken; jüri üyeliği yapabilmek için taşınması gereken nitelikler, üyelerin o alandaki ( yarışmanın konusunda ) deneyim ve pratiği, yarışmanın güvenilirliğinin sağlanması, seçilen projenin uygulanması garantisi vb. birçok konuda bilinebilen, saydam ve eşit mesafede durabilen, duyguları olmayan bir yapılanma amaçlanmıştır.

Beliren ve kaybolan durumlarda bu ilişkilerin yönetilebilmesi çok olanaklı görülmeyebilir. Her yarışmanın kendi pratiğini yaratması gibi olgular ise güvenilirlik konusunda, belkide kuşku dolu süreçleri gündeme taşıyacaktır. Tartışmaların esaslarından biride, altı çizilen bürokrasi sarmalına sığınamayacak bir düzenin, tanımlanabilirliğini araştırmak olmalıdır.

Ve belirme kaybolma sisleri içinde bazı jürilerin-üyelerinin, projeleri tanınan bilinen fonksiyon ve formlara benzetememe gibi, gerçekten unutulamaz mimarlık perspektiflerinin olması doğallaşmı yormu ?.

Bu gibi gelişmeler karşısında prosedür ise, bazan iyi birşeydir. Jürilerin yarışmayı çıkaran idare adına görev yaptığı ve proğrama uyması zorunluluğu gözden kaçırılmamalıdır.

[lumina]

Yarışmaların güvenirliğinin sağlanmasının yolu bence mimarlıkla olan ilişkilerimizin gözden geçirilmesinden geçiyor. Jüriler yarışma çıkaran idare adına değil de mimarlık adına bir araya gelen oluşumlar olmalı bence. Meselenin bu noktası gözden kaçtığı sürece yarışmaların güvenirliği klişe bir iyi niyet sözü olmaya mahkum. Yarışmaya niyetlenen kurumların yönlendirilmesinde, yarışma sürecinin organizasyonunda, bilgilendirmelerde ve seçimlerde jüri idarenin geçici yönetim kurulu gibi davranacaksa mimarlık ortamına ne katkısı olabilir bunun?
Şu an zaten "bilinebilen, saydam ve eşit mesafede durabilen, duyguları olmayan yapılanma"ya göre oluşturulmuyor mu jüriler? Demek ki bir yerlerde bir sorun var. Şu aydınlanmacı, soyut, pozitivist hayali özne üzerine oynamayı bir kenara bırakıp durumlar üzerine düşünme vakti çoktan geldi ama gelenek adı altında sürdürülen alışkanlıklar büyük engel teşkil ediyor sanırım.

[hasant]

Öznesi insan olan bütün uygulamalarda güvenilirliği tesis edebilmenin vazgeçilemez koşulu saydamlık ve bilimsel olandır. Konu mimarlık olduğunda sanat boyutu, bir başka söylemlede kişiye özgü olan, kişinin olan ve kişinin algılama düzeyiyle değerlendirilecek olan ortaya çıkmaktadır.

Üzgünüm ama jürilerin oluşumu bütün hikayeyi yöneten, belirleyen süreçtir, bu nedenlede çok önemlidir. Bu saptama bugünkü durumun yanlış, eksik, başarısız olduğu anlamında yazılmamıştır. Ancak tıkanmışlıkların, yarışma yapılmamasının yada çok az yapılıyor olmasının sebep, sonuç ilişkisi üzerinde gerçekten düşünme vaktidir.

Soyut olan yarışma kavramının kendisi değilmidir birazda. Örneğin yıllık bütçesini aşan büyüklükte yapı maliyeti olan binalar için yarışma düzenleyen idareler için, bir sözünüz bir duruşunuz varmı. Yarışmayı açan iradenin sürekliliği ortalama olarak 3.5-4 yıl olurken,yarışma ile elde edilen projeler doğrultusunda yapıların gerçekleşmesinin içerdiği süreler bazan on yılları alabiliyor. Bütün bu nedenleri dışlayarak durumları nasıl düşüneceğiz.

[lumina]

İdarelerin yönetimsel kabiliyetleri ülkenin ve toplumsal hayatın kendini organize etme becerilerinden ne kadar uzak düşebilir ki? Mimarlığın alanı içinden bu konuya yönelik ne tür argümanlar geliştirilebilir emin değilim; başka bir tartışma mecrası gibi geliyor bu.
Bilimsellik meselesi ise ezberlediğimiz ve üzerine toz kondurmadığımız ama aslında ne olduğu konusunda da kişiselleştirilmiş fikirlermizin olmadığı bir yumak. Bu kadar bilimsellik eksenine oturtulmuş bir toplumsal hayatın neden görüntüleri ve organize olma biçimleri söylemiyle bağlantı kopukluğu içinde?