Umitsizlik

[konikoma]

MERHABA
BEN SEVGİLİ PHİN ARKADAŞIMA AYNEN KATILIYORUM.
HATTA AZ BİLE SÖYLEDİĞİNİ DÜŞÜNÜYORUM.
YANİ BENCE SEVMEKLE ALAKALI DEĞİL DİREK HERŞEY BİRAZ DA SAYGI DUYMAK LAZIM MESLEĞE.
YANLIZCA SEV AMA GİT AZ PARAYA ÇALIŞ, NİYE SEVİYORUM DİYE OLMAZ.
SEVDİĞİNE SAYGI DUYACAKSINKİ SEVGİNİN BİR ANLAMI OLSUN.
YANİ BENCE BÖYLE.
ESASEN NERDE ÇOKLUK ORDA YOKLUK TA YANLIŞ Bİ DÜŞÜNCE DEĞİL GİBİ.

[zaz]

ben mimarlığı hobi olarak mı yapıyorum yani? bu iş için 4+2 yıl eğitim almışım, bilmem kaç yıldır da sadece kendimi tatmin etmek için mi çalışıyorum?

benim anlatmaya çalıştığım bu ülkede pek çok meslek grubunda insanların az kazançla çalışmak zorunda kalmaları, bunun da sebeplerini bir önceki yazımda belirtmiştim. bunun hobilerle bir ilgisi yok, tam tersi bu bakış açısı en son benim olabilir. bu ülkede senin gibi bakacak olursak ve tek kriter para olursa gerçekten severek yapacağımız bir işe cesaretle atılmamızın imkanı yok. bu ülkede bir çok sanatçıya ve yaptığı işe hobi gözüyle bakan çok insan gösterebilirim. tüm işsizler kendine ressam diyor diye bir söz hiç duymadınız mı? çok az sanatçı kendini tatmin etmek için çalışır, ama yine çok azı bu işten para kazanıyor.
mimarlık da durum çok farklı değil ama yine de en şanşsız meslek grubu sayılmaz.

ayrıca insanlar anladıkları şeye değer verirler dersek, daha ne olacak ki, karşınıza dikilen koskoca bir bina, bunun bir projesi olması gerektiği konusunda kimsenin şüphesi olduğunu sanmıyorum.

kesinlikle anlamıyorlar, sen de verdiğin örneklerde bunu onaylıyorsun. ayrıca istanbulda yapılan bir sürü projede mimarlıkla yakından uzaktan ilişkisi olmayan insanlar proje konusunda büyük bir cesaretle söz sahibiler ve hatta tasarım yapıyorlar. örnek olarak gökkafesin dekorasyon projelerini kim yaptı diye düşünüyorsunuz? bir diğer örnek princess otelleri için de geçerli.
proje olmadan pek çok uygulamada çok zorluk çektikleri ve maddi kayıplarının olduğu tartışılamaz ama sonuçta bunlar istanbuldaki büyük projelerde bile yaşanıyor. tüm bunlar yaşanıyor diye ne yapmak gerekir?

parasız olmaaaaaz.... aklında para kazanmak gibi düşüncesi olmayanlar sevdikleri işi diledikleri gibi yaparlar. itiraf ediyorum ki ben paraya endeksli yaşıyorum. param olunca bu endeksi bırakıp zevk-ü sefa endeksine geçmeyi hayal ediyorum.

bence de parasız olmuyor, ama sadece para kazanmak üzere sevmediğin bir işi sürdürmenin yanlış olduğunu anlatmaya çalışıyorum sadece. paran olunca veya olmasa da bence sevdiğin işin üstüne gitmek ve üretmek zorundasın. başka türlü bu işin içinden çıkamayız. eğer amaç para kazanmaksa zaten mimarlık seçmek pek de doğru bir seçim olmamış diye düşünüyorum, geç olmadan meslek değiştirmenizi öneririm ya da sistemin biraz dışında kalıp tüketiminizi azaltmak zorundasınız.
söylediklerimiz birbirinden bu kadar ayrılmıyor, ama nedense kendimi anlatmakta zorlandığımı hissettim..?

[casper]

Ben 2 senedir bebeğim olduğu için çalışamıyorum ve iş aradığım zaman nelerle karşılaşacağımı bilmiyorum.

Çalıştığım dönemde karşılaştığım en büyük problem herkesin kendini mimar zannetmesi, zaten gerçek anlamda yani bize okulda öğrettikleri okul, hastane v.s. gibi mimarlara ihtiyaç duyulan tasarımlar yapılamıyor, mimarlar ancak dekorasyon ve tadilat işleri yapabiliyorlar(en azından benim çevremdeki mimarlar )o yüzden dekorasyon işlerini de
genellikle ev hanımları aldıkları dergilerden beğenip komşusunun ustasını bulup yaptırıyorlar ve biz mimarlara yapacak pek fazla birşey kalmıyor, bu yüzden hem çok üzgün hem de çok endişeliyim...

[slyto]

okuldan mezun olur olmaz acaba fakültede kalıp birkaç konferansta boy gösterip ahkam keserek mi iş hayatına atılmalıyım yoksa iyi bir mimarın yanında deneyim kazanmak uğruna az bir paraya hamallık mı yapmalıyım diye çelişkiye düşünce anlamıştım yanlış meslek seçtiğimi...elbette işini sevmek çok önemli ama kesinlikle para gerekiyor.aynı dönemde farklı fakültelerden mezun olduğunuz arkadaşınızın dudağınızı uçuklatacak cinsten maaş almasına karşın sizin karın tokluğuna çalışmanız ister istemez öldürüyor içinizdeki meslek aşkını...
fakat elinizden de bişey gelmiyor.özellikle bu kriz ortamında başka iş bulamam kaygısıyla çoğumuz elimiz mahkum gidip geliyoruz işimize.ama çevreye ve mimarlık adına ne kadar yararlı olabiliyoruz o ayrı..

[D76]

Mesajları okuduktan sonra, aslında daha önce yazılmış bazı şeyleri tekrar söylemekten kendimi alamıyorum.
Bahsedildiği gibi, aslında bu işsizlik ve karıntokluğuna çalışma meselesi yalnızca mimarlık sektörüne has bir şey değil ama nedense kimisi bunu kabullenmek gerektiğini düşünüyor ve asıl yanlış olan da bu boyun eğme bence. Kendimden örnek verirsem, büyük bir hevesle okula girdim ve şu anda 6. senesinde okuldan bir an önce kurtulmaya çalışan bir öğrenciyim. BEni ümitsizliğe ilk iten okulum MSÜ oldu;
asla zor olduğunu iddia etmedim, okulum bu yüzden de uzamadı, asıl etken bizim çabamıza sürekli ket vurmalarıydı.
Özgüvenimizi sıfırlamaya yönelik bir eğitim anlayışıydı.
İkincil olarak da çalışma hayatında "bizden çok şey öğrenirsin şimdi sen sıfırsın" zihniyetinde, bilgimize değer vermemelerine değil ama emeğimizi hiçe saymalarına dayanamadığım MİMARLARDI beni ümitsizliğe iten.
Bu işi seviyorsan para kazanmayı geri plana atacaksın demek, baştan yanlış seçim yapmışsın demek, zaten işe de saygısızlıktır. Şunu kabul etmek gerek. Herkes yaşamak için paraya ihtiyaç duyar. Senelerce eğitim aldıktan sonra,
bir mesajda yazıldığı gibi; sabun satarak daha iyi para kazanacağını görmek insana hiç de umut vermiyor. Ama bu sabun satsaydım keşke diye düşünmeyi de gerektirmiyor.
Açıkçası öğrenci ya da yeni mezun arkadaşlarıma çok düşük ücretlerle çalıştıkları için hep kızdım. Ben aynı şeyle karşılaştığımdaysa paraya ihtiyacım olduğu halde anında bıraktım. Belki benim bunu yapmam tüm piyasayı değiştirmiyordu ama insanların böyle davranması gerektiğini düşünüyorum, çünkü bu kafadaki işverenler çoğunlukla gayet iyi para kazanan mimarlar ve tabi ki ad yapmış olanlar.
KEndileirini sözde aydın zanneden bu insanlar da gerçekte
sömürü düzenini körüklüyorlar. İnsanlar deneyimsiz olsa bile emeklerinin mantıklı bir ücreti olması gerekiyor.

neyse çok uzattım galiba.

[myth]

HEP DENEDİN,
HEP YENİLDİN.
OLSUN...
GENE DENE, GENE YENİL,
DAHA İYİ YENİL.

S.B.

[mona]

Myth, çok beğendim.

[birol ertekin]

herkes güzel şeyler söylemiş. Buradaki arkadaşların fikirleri de çok güzel. Şimdi.... okuldaki mimar geçinen ve her fırsatta öğrencileri 4 yılda mimar olunur fikriyle dolduran hocalarla başlıyor problem. Bugün hocalarınıza bakın.. Hayatında hiç uçağa binmemiş, havaalanına gitmemiş bir hoca size havaalanı projesi anlatamaz. Size 5 yıldızlı otel projesi ödevi veren hocanıza bir sorun.. Hiç 5 yıldızlı bir otele gitmiş mi? Sadece fakülte duvarları içinde şıkışıp kalan, pratik mimarlıkla ilgili hiçbir bilgisi olmayan kişiler maalesef ülkemizde hocalık yapmaktadır. Bugün mimarlıkta yaşanan ekonomik problemleri hangi hocanız size anlatmıştır. Onlar sadece dışarıda yapılanları kötülemiştir. Pratisyen-Teorisyen mimar kargaşası ülkemizde sürmektedir. Ama emin olun ki pratisyenler, teorisyenleri pek ciddiye almamaktadır.

Bir başka konu ise mal sahibi, mimar ve müteahhit üçgenidir. Eskiden mimar ve mal sahibi yakınken, şimdi mimar bu üçgenin uzak noktasındadır. Müteahhit ve mal sahibi yakınlaşmıştır ve mimarlara istediklerini yaptırabilmektedirler. Bunun sebebi ise tamamıyla para gücüdür. Ülkemizde ihtiyacın 4 katı mimar varsa tabiki bazı boyun eğmeler olacaktır. Bu her meslek dalında böyledir.

Okuldan mezun olup, kendini hemen bina yapmaya hazır hisseden arkadaşlara bir sözüm var. Bu imkansızdır. Birde herkes bina yapacak diye bir kaide yoktur. Projenin mutfağında çalışarak yani sadece çizimlerini yaparak da mutlu olabilirsiniz ve çokta iyi mimar olursunuz.

Son sözüm ise mimarlık mesleğinin seçimi ile ilgili... Mimarlık sonuçta hizmet sektörüdür ama kendi içinde bir sanayi oluşturur. Hizmeti yerinde verebilmek ise, biraz olsun isteneni yaşamış olmakla ilgilidir. En başta da söylediğim gibi.. İyi bir bina yapabilmek için, en azından iyi bir yerlerde yaşamış olmak gerekir diye düşünüyorum.

Not: Gehry, New York müzesi için 25 milyon dolar proje ücreti aldı. Belki duymuşsunuzdur.

[birol ertekin]

Orjinal mesajı yollayan: rennie
Pek çok yeni mezun ya da mezun olalı bir kaç sene olmuş mimar, büyük ve iyi dediğimiz mimarların ofislerinde komik rakkamlara çalışmaktadırlar hala. [/b]

BÜYÜK VE İYİ DEDİĞİNİZ MİMARLIK BÜROLARININ EN BÜYÜĞÜNDE BEN 7 YILDIR ÇALIŞIYORUM.. BUGÜN O BÜYÜK VE İYİ BÜROLAR BİR OKUL GİBİ ÇALIŞMAKTADIR. YENİ MEZUNLAR KARIN TOKLUĞUNA BİLE ÇALIŞSALAR, ÇOK KISA ZAMANDA BERABER MEZUN OLDUKLARI ARKADAŞLARININ BİLGİ VE TECRÜBE AÇISINDAN YILLARCA ÖNLERİNE GEÇMEKTEDİRLER. YENİ HATTA BİRKAÇ YILLIK MEZUN OLUP, BİR KESİT BİLE ÇİZEMEYEN KARTVİZİT MİMARLAR İSE BU MESLEKTE, BU ÜLKEDE KARINLARINI DOYURABİLİYORLARSA HALA, KENDİLERİNİ ŞANSLI SAYMALIDIRLAR. BU ORAN İSE BENİM GÖZÜMDE TÜRKİYE CUMHURİYETİ'NDE %80 DİR.

[phin]

iyi de rennie'nin yazdıklarının nesi ters anlayamadım.

Başarılı bir ofiste çalışmak taze bir mimar için elbette iyi bir fırsattır. Ama bu ofislere herhalde seçilerek alınıyorlardır.

Yani bu ofisler kamu hizmeti amacıyla heryıl yeni mezun olmuş 20 mimari yanlarına alıp yetiştirmiyorlardır, değil mi?

Dolayısıyla komik rakkamlara çalıştırmanın da gereği yoktur.

Şöyle derseniz anlarım, X mimar her başvuran ve yanında çalışıp tecrübe kazanmak isteyen taze mimarı kabul ediyordur. Bu kişilerde bir miktar beceri kazanıp ya o ofiste ya da başka yerde çalışmaya devam ediyorlardır. Sonra kendilerini geçindirebilecek gelire sahip oluyorlardır.

Ama durumun böyle olduğunu da sanmıyorum.

[myth]

SANAT UZUN,
HAYAT KISA,
KUŞLAR UÇUYOR.(C.S)

KAÇAN KÜÇÜK HAYATLARINA İNSANLARIN
BİR ÇİZGİNİN SIRLARINI VEREN SİZ(BİZ) SN. MİMARLAR,
YANİ ONLAR;
BİLMİYORLAR MI Kİ; YAŞAMIN EN KUTSAL YANINI KUŞATAN "MEKAN"I,ZAMAN UZAMINDA YATIRIP,EHLİLEŞTİRMEK İÇİN NE BİR YIL-ÜÇ YIL-BEŞ-YEDİ-NE DE n YIL YETER.VE BELKİ ANCAK MEZARININ YAPISI ELEVERİR "O" "ZAVALLI" MESLEK ADAMINI..VE DENİR Kİ BURADA BİR ZANAAT ADAMI,BURADA BİR SANATKAR,BURADA BİR TAŞ USTASI,BURADA BİR YAPI KALFASI,BURADA BİR RESSAM,BURADA BİR vs. YATIYORDU...
ONLAR MAAŞLA MİMARLIK YAPILIR MI ZANNEDİYORLAR?

YAPTIKLARINI MİMARLIK MI ZANNEDİYORLAR?.

[zaz]

armağan:

Hayatında hiç uçağa binmemiş, havaalanına gitmemiş bir hoca size havaalanı projesi anlatamaz. Size 5 yıldızlı otel projesi ödevi veren hocanıza bir sorun.. Hiç 5 yıldızlı bir otele gitmiş mi?

ben böyle bir anlayışı hiç duymadım, yani 5 yıldızlı otelde içki içmeyen bir mimar otel çizemez, havaalanını incelemiş ama ucağa binmemiş mimar havaalanı çizemez, çocuğu olmayan mimar kreş çizemez...??? insan her gün yeni bir şey öğreniyor!!?

Bugün mimarlıkta yaşanan ekonomik problemleri hangi hocanız size anlatmıştır. Onlar sadece dışarıda yapılanları kötülemiştir.

bunun okuda da tartışılan temel konulardan biri olmuştur. ekonomik kaygılar(?) yapılan kötü işlere sebep olabilir mi?
bu fikri savunanları haksız bulabilirmiyiz?

Projenin mutfağında çalışarak yani sadece çizimlerini yaparak da mutlu olabilirsiniz ve çokta iyi mimar olursunuz.

???projenin mutfağında çalışmak sadece çizimlerini yapmaktan ibaret olabilir mi, bu yapılan iş zaten bir ekip işidir. sadece çizim yapan birileri aranıyorsa teknik ressam yetiştiren fakültelerimiz var. tüm bu söylediklerinizi biraz daha açarsanız çok sevinirim, çünkü tüm bu koşullarda hadi mutlu olmayı bir kenara bırakalım nasıl bu şekilde iyi mimar olunduğunu açıklarsanız çok sevinirim.

İyi bir bina yapabilmek için, en azından iyi bir yerlerde yaşamış olmak gerekir diye düşünüyorum.

isterseniz bunu daha faşist kurallara bağlayalım ve şöyle diyelim: her mimar sadece oturduğu semtin il sınırları içinde mimarlık yapsın, alt kültürden ailelerden gelen çocuklar da fakülteye girmeden sınavda doğal seleksiyona uğrasın ki, herkes kendi sınıfındaki işlerle ilgilensin.
yoksa bunun önüne geçemeyiz, çünkü iyi kavramı herkese göre değişkenlik gösterebilir!!!

BÜYÜK VE İYİ DEDİĞİNİZ MİMARLIK BÜROLARININ EN BÜYÜĞÜNDE BEN 7 YILDIR ÇALIŞIYORUM..

en büyük sizin büro olduğuna göre ismini açıklayabilirsiniz sanırım, ki tebrikleri kabul edebilmeniz için.

BUGÜN O BÜYÜK VE İYİ BÜROLAR BİR OKUL GİBİ ÇALIŞMAKTADIR. YENİ MEZUNLAR KARIN TOKLUĞUNA BİLE ÇALIŞSALAR,....

söylediğiniz kadar okul gibi, hatta okuldan daha iyi mimar yetiştiren bir büro tanımıyorum türkiye'de. bu meslek grubunda herkes biribirini tanır, bu kadar kesin yargılara varmanız ilginç.

BU ÜLKEDE KARINLARINI DOYURABİLİYORLARSA HALA, KENDİLERİNİ ŞANSLI SAYMALIDIRLAR.BU ORAN İSE BENİM GÖZÜMDE TÜRKİYE CUMHURİYETİ'NDE %80 DİR.

büyük ve iyi büroların hazımsızlık çekmelerinde bu %80'e giren "akıllı" insanların payı büyük,onlara teşekkür etmeliler...

[pirinç]

orininal msj armağan:
Pratisyen-Teorisyen mimar kargaşası ülkemizde sürmektedir. Ama emin olun ki pratisyenler, teorisyenleri pek ciddiye almamaktadır.

BU AYIRIMIN YAPILMASINA HER İKİ TARAF DA ÖZEN GÖSTERİYOR.
OYSA DAHA BAŞKA AYIRIMLAR DA YAPILABİLİR: MUTFAKÇI, BANYOCU, TAVANCI, PARKECİ, SOSYETİK, HAVUZBAŞICI, SNOB...GİBİ

orininal msj armağan:
Ülkemizde ihtiyacın 4 katı mimar varsa tabiki bazı boyun eğmeler olacaktır. Bu her meslek dalında böyledir..

İŞTE CEVABI İÇİNDE TAŞIYAN BİR SORU..
UZMANLAŞAMAMAK: EĞİTİMİN DAR ALANDA KISA PASLAŞMALARDAN İBARET OLMASI VE KİŞİLERİN ÖZEL YETENEKLERİNE BAĞLI OLMASINDANDIR. KANTİTE VE KALİTE İLİŞKİSİ.

orininal msj armağan:
Projenin mutfağında çalışarak yani sadece çizimlerini yaparak da mutlu olabilirsiniz ve çokta iyi mimar olursunuz.

NASIL YANİ VİYANA DA BİR PASTANENİN BAŞ AŞÇISI OLUP DA DİYABET HASTASI OLMAK GİBİ Mİ?

orininal msj armağan:
İyi bir bina yapabilmek için, en azından iyi bir yerlerde yaşamış olmak gerekir diye düşünüyorum. .

İYİ DOKTORLAR KENDİLERİ HASTA OLMADAN DA ÖLÜMCÜL HASTALARI İYİLEŞTİREBİLİYOR . İNSANLIK YALNIZCA YAŞAMSAL EDİNİMLERLE GELİŞECEK OLSAYDI HALA TEKERLEĞİ BULAMAMIŞTIK, HALA TAŞ DEVRİNDEYDİK.

orininal msj armağan:
Not: Gehry, New York müzesi için 25 milyon dolar proje ücreti aldı. Belki duymuşsunuzdur.

İŞTE VURUCU İFADE: İYİ MİMAR DEDİKODU YAPMAZ...GÖZÜ VE ELİ BAŞKASININ CEBİNDE DEĞİLDİR.

[rennie]

BÜYÜK VE İYİ DEDİĞİNİZ MİMARLIK BÜROLARININ EN BÜYÜĞÜNDE BEN 7 YILDIR ÇALIŞIYORUM.. BUGÜN O BÜYÜK VE İYİ BÜROLAR BİR OKUL GİBİ ÇALIŞMAKTADIR. YENİ MEZUNLAR KARIN TOKLUĞUNA BİLE ÇALIŞSALAR, ÇOK KISA ZAMANDA BERABER MEZUN OLDUKLARI ARKADAŞLARININ BİLGİ VE TECRÜBE AÇISINDAN YILLARCA ÖNLERİNE GEÇMEKTEDİRLER. YENİ HATTA BİRKAÇ YILLIK MEZUN OLUP, BİR KESİT BİLE ÇİZEMEYEN KARTVİZİT MİMARLAR İSE BU MESLEKTE, BU ÜLKEDE KARINLARINI DOYURABİLİYORLARSA HALA, KENDİLERİNİ ŞANSLI SAYMALIDIRLAR. BU ORAN İSE BENİM GÖZÜMDE TÜRKİYE CUMHURİYETİ'NDE %80 DİR.

(öncelikle bu mesaj niye büyük harfle yazıldı anlamadım? Bağırma amacı ile mi yoksa Caps Lock azizlik mi etti)

Siz en büyük mimarlık bürosunda çalışyor ve de maddi olarak hakkınızı alıyor, almıyor olsanız bile bu durumdan memnun olabilirsiniz. Ancak bunu Türkiye'ye genellemek herhalde saçma olur. Benim pek çok arkadaşım "tanınmış-ünlü-iyi-kaliteli-adı duyulmuş" (artık nasıl tabir ederseniz) mimarın yanında çalıştı veya halen çalışıyorlar. Örnek vermek gerekirse Has Mimarlık, Cengiz Bektaş (ki kendisi bürosunu hala 1960'ların ütopik
işlik mantığı ile çalıştırmakta sanırım), Ahmet Vefik Alp ve benzerleri yeni mezun ve idealist, ve çoğu sınıfın en başarılı öğrencilerini (bunda o öğrencilerin iyi bir mimarın yanında çalışma istekleri başrolu oynuyor tabii ki)bir kaç ay öncesine kadar ortalama 200-300 milyona haftada 6 gün çalıştırıyorlardı. Son durumu bilmiyorum.

Tüm mimarların ve mimarlık büroların profesyonellik etiği açısından çalışanlara hakkettileri ücreti vermeleri şarttır bence. Zaten iş hayatı hangi meslekte olursa olsun devamlı bir öğrenme sürecini kapsar. Niye mimarlık büroları kendilerini birer okul olarak olarak görüyorlar da diğer meslekteki kuruluşlar görmüyor. Eğer bir mimarın hakettiği 1 milyar ise ve onu 300 milyona çalıştırıyorsanız, 700 milyonluk eğitim mi veriyorsunuz demek oluyor bu? 700 milyona kaç saatlik eğitim alıyorlar, kaç detay öğreniyorlar? İş hayatındaki eğitim ölçülebilir kriterlere oturtulamıyorsa neden bunun değeri tamamen ölçülebilir bir kavram olan maaşa yansıtılıyor?

Diyelim ki kendisine okul misyonu biçmiş bir büroda çalışan yeni mezun bir mimar, arkadaşlarının mesleki tecrübe olarak önüne geçti ve bir kaç sene içinde ordan ayrıldı. Ne olacak sonunda. Ordan ve benzeri bürolardan benzer şekilde tecrübe kazanmış arkadaşları ile büro mu açacak? Zaten iki sene boyunca karın tokluğuna çalışmamışlar mıydı? Hangi sermaye ile büro açacaklar? Eski büroları onları koruyup kollayacak, bazı müşterilerini onlara mı paslayacak? Hiç zannetmiyorum.

Burda aslında bu tip bürolara tüm idealistlikleri ile giren başarılı yeni mezun arkadaşlara da eleştirileri yöneltmek lazım. Alalade bir büroda çalışmak istemiyor ve kaliteli bir büroda çalışmak konusunda kendinize güveniyorsanız, kendinizi ucuza satmayın. Belki zahmetli ve uzun bir süreç olacak ama o bürolar bir süre sizden daha vasat, kendini geliştirmek konusunda hevesi olmayan yeni mezunlarla çalışmak zorunda kalınca, sizin değeriniz artacaktır. "Okulda öğrendiklerim yetmiyor, birazcık daha tecrübe kazanana kadar bu maaşa talim edeyim" diyerek bir yere varamazsınız. Zaten sürekli tecrübe kazanmak zorunda olduğunuz bir meslek. Sonu olmayan bir süreç. Hangi noktada "tamam ben tecrübe kazandım-maaşım artık 1300 dolar olmalı" diyebileceksiniz? Kısaca kendinizi değerinizin altında satmayın, piyasayı düşürmeyin

[pirinç]

mirve(yeni üye):

Gazi mimarlıktan geçen sene mezun oldum.Ama yaklaşık 2 sene boyunca çeşitli bürolarda çalıştım.Şu an işsizim ve gerçekten çok umutsuzum.Okulu bitirmek için çok çaba harcadım.Vazgeçmeyi düşündüm, yapamadım.O kadar zorlukları aşıp okulu bitirdim derken şu ortamın haline bakın..Yeni tanıştığım insanlar "mimarım" deyince,"oooooo ne güzeeel" şeklinde bir tepki veriyorlar ama ben yıllarca okuyup da hiçbir şey olamamış gibi hissediyorum.Çok iyi acad kullanıyorum.3dsmax falan öğreniyorum, belki öğreneceğim binlerce şey var daha..Ama hiçbir işe yaramıyor.Bütün kapılar suratıma kapanıyor.Neden?Tanıdık yok..Neden?Torpil lazım..Neden?Ekonomik kriz var,şirketler çok kötü durumda..Ve benim durumumda olan,çalışmak isteyen ama müsade edilmeyen kimbilir kaç genç insan...
Ne zaman iyi ki de mimar olmuşum, ne güzel kendi ayaklarım üzerinde durabiliyorum artık, çalışıyorum, işim var, yaşasın, diyebileceğim...
Hiçbir zaman mı?