Anaokulu tasarımında hijyen problemi nasıl çözümlenebilir?

[süreyyarc]

İyi günler;
Bu dönem tasarım stüdyosunda anaokulu tasarlamaktayız. Proje yürütücüsü hocalarımızın tasarımdaki önemli kriterlerinden biri, anaokuluna girerken temiz ayak-kirli ayak probleminin çözülmesi. Kısaca, girişte çocukların ayakkabılarını çıkartıp temiz mekana geçmeleri gerekmektedir. Ayrıca tasarımda idareci ve öğretmenlerin de ayakkabılarını çıkarmalarını düşünüyorum. Aslında anaokulunun içi bir ev gibi olmalı diye düşünüyorum. Fakat böyle bir örnek bulamadım. Bu problemi daha iyi çözümleyebilmek için neler yapabilirim?

[RedRapsody]

Çocuklar birer yedek ayakkabı bulundurur. Her çocuğun kendi dolabı vardır girişte. Ayakkabı değiştirip içeri girerler. Öyle camiye girer gibi ayakkabıları çıkarıp girmek hoş değil. Galoş diye birşey var büyükler için de...
Bunun için forumlarda yardım arıyorsunuz ya çok şaşırıyorum size. Etrafınızda mutlaka anaokulu-kreş vardır. Gidin gezin hepsini ,görüş alın... Herşeyi internetten bulayım, kahvemi yudumlarken problemi çözeyim istiyorsunuz.

[süreyyarc]

Ne alakası var?Sadece internetten aradığımı nerden biliyorsunuz da böyle yargılıyorsunuz anlayamadım.Sorulara daha yapıcı yaklaşmak bence daha doğru olur.İnsanları tam olarak anlamadan ve dinlemeden yargılamak en kolayıdır.Ben zaten öğrencilerin dolaplarında ayakkabıları olduğunu,etrafımdaki anaokullarının nasıl işlediğini biliyorum.Demişsiniz ya "görüş alın,gidin inceleyin"diye;ben zaten çok sayıda anaokulu öğretmeniyle görüştüm,çok sayıda anaokulu gezdim,örneklere baktım.Sanırım sorumu tam anlamadınız,bu tavrınızı ona yormak isterim çünkü.Ben bu dolaplarda ayakkabı çıkarma olayına farklı bir boyut getirmek istedim,olana birşeyler katmak istedim ve bunu nasıl çözümlerim diye sordum.
Teşekkür ederim.

[RedRapsody]

peki yanlış anlamışım özür dilerim. Genel anlamda yüzeysel bilgi hevesine kapılmış mimarlık öğrencisi profilinden sandım sizi. Araştırma yaptıysanız, sorunuzun cevabını kendiniz bulacağınıza eminim. Çocukların oturarak ayakkabılarını çıkarmasını düşünebilirsiniz. Buz pateni pistlerindeki ayakkabılıkları inceleyebilirsiniz. Tabure aynı zamanda ayakkabılıktır.

[süreyyarc]

Kendimi anlatabildiğim ve karşımda anlayışlı birini bulduğum için teşekkür ederim.Araştırmalarım sonucunda birtakım çözümler buldum fakat farklı fikirler duymak istedim.Bu tabure örneği aklıma gelmemişti mesela ,sağolun.Bu çözüm üstüne araştırma yapmayı düşünüyorum.
Kolay gelsin

[phin]

Mimar anne olarak bence en güzeli bir giyinme sofası oluşturmak olabilir.

Oturma alanları ve giyinme dolaplarıyla her iki ayakkabı ile girilebilecek bir mekan olmalı. Veliler galoş kullanabilir. Çocuklar ayakkabı değiştirebilir. Öğretmenler zaten değiştirmelidir.

Hatta yaygın uygulamada veli çocuğu kapıdan teslim eder ve gider, okul alanı çocuğun yalnız olduğu bir alandır.

Bu mekanın diğer bir önemi de çocukları kendi kendilerine giyinmeye teşvik etmektir. Anaokulunda ayakkabı ve ceket sadece değiştirilmesi gereken bir nesne değil, aynı zamanda çocukların kendi kendilerine yapmayı öğrenmeleri gereken bir gelişme süreci.

Bir de çamur dışında çok da hijyenik bir durum yok. Ben şahsen çok hijyenin zararlı olduğunu düşünüyorum. Hijyen ıslak hacimlerde dikkatli olunması gereken bir ihtiyaç, mutfak ve tuvalet alanları çok hijyenik olmalı.

Avrupada biraz pisliğe doğal aşı gözüyle bakıyorlar

Anne tarafımın daha hassas olduğu konu doğal havalandırma üzerine. Okullarda çok mikrop yuvalanıyor, mekanlar bol güneş ışığı alan ve havalandırılan alanlar olmalı. Ama çocuklar sık sık terlediği için hava akımları olmamalı.

Büyük çocuklar ve küçük çocuklar ayrı alanları kullanmalı. 3-6 yaş grubunda çocuklar arasındaki beceri ve boyut farkı 6 aylık periyotlarla değişiyor ve büyük farklar oluyor.

[süreyyarc]

Çok güzel açıklamışsınız sayın phin. Anaokulunda önemli olan bence tasarlanan yapının çocuğun gelişimine katkıda bulunabilmesidir. Çocukların belli becerileri öğrenmesi için neler yapılabilir? Kendilerini güvenli ve huzurlu bir yerde nasıl hissederler? Tüm kaygım aslında bu.
Hijyen konusuna gelince;çok haklısınız. Bununla ilgili bir anımı anlatmak isterim. Küçük kardeşim biraz nazlı büyüdü. Küçükken sokaktan,güneşten korunarak yaşadı. Bir gün hasta olduğunda doktorun söylediği şuydu:
"Bu çocuk hiç mikrop görmemiş, toprak gıdasını alsın, oynasın, mikrobu tanısın"
Bence de "hiyjen" konusu göreceli bir kavram.

[RedRapsody]

Genel mekansal düzenleme kararlarının dışında, biraz gözlemle halledilebilecek bir konuymuş demekki. Alvar Aalto yapılarını detaylı incelemenizi öneririm. Özellikle Piamio Senatoryumundaki çözümleri detaylı incelerseniz işinize yarayacak pekçok şey bulacaksınız eminim. Sanırım çıkış yolunuz Ekolojik Mimari yaklaşımlar olabilir. Pek çok önemli sorunuza ekolojik yaklaşımlar cevap verecektir bence. Çocuklar otla böcekle oynasın, üzerlerine bahçe tulumu giysinler tabi, anneleri okuldan almasın çocukları üzerini kirletiyor diye!
Hem çocuğun kendisini sürekli güvenli ve huzurlu biryerde hissetmesi güzel mi acaba? Dünya böyle biyer mi? Gerçek merdivenlerden mi çıkacak, kendisi için tasarlanmış merdivenlerden mi çıkacak sürekli. Antropometri kurallarına göre bazı zorunlu elemanlar dışında( lavabo,masa,sandalye) çocuklara göre tasarım yapılması bana yanlış geliyor. Evlerine gittiklerinde karşılaşamayacakları detayları neden orada sunarsınız ki çocuğa? Hayata hazırlamak mı? Oraya alıştırmak mı mesele? Çok kafanızı karıştırmak istemem, kendi çocukluğunuzu hatırlamanız en basit ve doğru cevapları almanız için yeterli olacaktır.

[phin]

Çocuk psikolojisinin de mimari gibi dönem dönem değişen yaklaşımları var. Mesela şu dönem de yaklaşım çocuğu gerçek hayata hazırlarken karşılacağı zorlukları tattırmaktan çok, erken çağlarında ihtiyaçlarına cevap vererek güven oluşturmak.
Bunu örnekle açıklarsam; bebek ağladığında kucağa alışmasın diye onu görmezden gelmek yerine, her istediğinde kucağa almak. Bunun özgüvenine katkısı olduğunu yazıyor kaynaklar.
Bundan yola çıkarsak bence okul merdivenleri çocukların boyutlarına göre olmalı. Orada merdivenden inip çıkmayı öğrenirken bir de şöyle bir durum var, evdeki gibi o merdivenleri 2 çocuk kullanmayacak. Sınıf halinde topluca sıra olup ya da tek başlarına merdivenleri kullanacaklar. Bu durumda azami güvenliğin sağlanması gerekli.
Bence bir anaokulu çocuk ölçeğinde yapılmalı.
redrapsody nin yazdıklarını okuyunca aklıma şöyle bir çözüm geldi. Ülkemizde henüz yaygın olmamakla beraber, Almanya da eğitim sistemine ya da psikolojik yaklaşıma göre okullar var. Yani kabul edilmiş bir pedogojik, eğitim sistemi var ve okulda bu tamelden eğitim veriliyor.
Bence siz de okul tasarımınızı buna göre yapabilirsiniz.
Bu konunun devamı internetteki bebek-çocuk sitelerinin forumlarından alacağınız bilgilerle daha iyi gelişebilir. Özellikle psikolojik danışman olan siteleri gezerseniz anaokulu konusunda sizi yönlendirecek birçok bilgiye ulaşabilirsiniz.

[süreyyarc]

Benim fikrim ise çocuklara özel tasarımlar yapmaktır."Ağaç yaşken eğilir" derler ya;belki de gelecek nesillerin sağlıklı olması,daha güzel bir dünya görmemiz için çocuklara kendilerini farklı hissettirmemiz gerekir.