Erdal Özyurt

[minezigindere]

cevaplarınız için teşekkür ederim.

şimdi ikinci sorum olan mimarlık eğitiminde tasarım öğretimi ve akademisyenlerin yaklaşımı konusunda bazı sıkıntılarımı paylaşmalıyım sanırım.Evet bunun bir angarya olarak görüldüğü kesin. kariyer tercihi içerisinde bizim mesleğimizin eğitimine yönelmek ve ikisini bir arada yürütmek çok zor. tasarım yapmamış mimarların tasarım eğitimine katkıda bulunmaları ne derecede yeterli olabilir ki diyorum çoğu zaman.

[Erdal Özyurt]

Türkiye'de büyük mimarlık ofislerinin olmaması, sanırım bir çevre ülkesi olmasıyla ilgili. "Mamut" olarak adlandırılan büyük mimarlık şirketleri birkaç merkez ülke dışında pek yok, çünkü nesnel koşullar buna uygun değil. Fakat zaman zaman içinde 80 kişiye yakın çalışanı barındıran mimarlık bürolarının olduğunu biliyoruz, ne var ki bunların da sürekliliği yok. Ülkenin ekonomik büyüklüğüyle ilgili bir durum bu. Belki tartışmamız gereken büyüklük değil, çağdaş dünyaya nitelikle eklemlenme.

Limited ortaklığı üçlü bir yapıydı (H.Karabey, E.Özyurt, B.Karabey) ve birbirlerini tamamlayan kişilerden oluşuyordu. Sürseydi nereye giderdi? Bunu değerlendirebilme şansı yok. Çünkü ekonomik kriz, son dört-beş yıldır, her halükarda mimari üretimin önünü kesin bir şekilde kesti. Bu yüzden, Limited yapısını korusaydı ne olurdu sorusunu yanıtlamak çok zor.

[Zeynep]

Erdal Bey,

mimarlık vizyonunuzu anladığımı düşünüyorum, ancak Projelerinizin arasındaki banka şubesi mimari kimliği sizin mimarlık anlayışınıza uyuyor mu?

[Erdal Özyurt]

Yetenek sınavı Güzel Sanatlar Akademisi'nde yaklaşık yüzyılı bulan bir tarihe sahipti. Yani yüzyıllık bir deneyim birikimini içeriyordu. Bu biçimiyle, bir "desen sınavı" olarak uygulanmasını doğru buluyorum. Ben böyle bir sınavla seçildim ve asistanlığım süresince bu sınavlarda görev aldım. Birkaç istisna dışında sonuçlar hiç hayal kırıklığı yaratmadı.

[Ersin Altin]

Merhaba,

Mimarlığın praksisi içerisinde yapısal bütünsellikten yana bir tavrınız var; birebir ölçeğe kadar yapıya hakim olmak, 1/200’den 1/5’e kadar konseptin okunabilmesi, detayların projeleriniz için önemli bir bileşen olması gibi. Diğer taraftan kendiniz için tanımladığınız üniversiter bir rolünüz de var. (Bu da bir başka soru olabilir örneğin; Üniversitede proje yürütücülüğü, önceden tanımlanmış bir rol mü?) Benim asıl sorum, mimarlığın inşa etmekle bağlantılı, kendine has epistemolojik yapısı olduğunun -bu anlamda mimarlığın kapalı kurgusunun- farkında olan ender tasarımcılardan biri olarak, bu türden bir bakış açısıyla, praksise ait bilgi ile okuldaki proje derslerindeki mimarlık simülasyonu ne biçimde birbiriyle etkileşerek yürüyebiliyor?

[Erdal Özyurt]

Bankanın kimlik tasarımını bir mimari çalışmadan çok, iletişim amaçlı ve geçiciliğin öne çıktığı bir tasarım işi olarak görmek gerekir. Nitekim söz konusu banka ve onun için üretilen kimlik tasarımı bugün yaşamıyor. Ayrıca bankanın kimlik tasarım süreci, reklam ajansı eşliğinde, bir iletişim stratejisinin parçası olarak gerçekleşmişti.

[Omer Yilmaz]

Türkiye'de büyük mimarlık ofislerinin olmaması, sanırım bir çevre ülkesi olmasıyla ilgili. "Mamut" olarak adlandırılan büyük mimarlık şirketleri birkaç merkez ülke dışında pek yok, çünkü nesnel koşullar buna uygun değil. Fakat zaman zaman içinde 80 kişiye yakın çalışanı barındıran mimarlık bürolarının olduğunu biliyoruz, ne var ki bunların da sürekliliği yok. Ülkenin ekonomik büyüklüğüyle ilgili bir durum bu. Belki tartışmamız gereken büyüklük değil, çağdaş dünyaya nitelikle eklemlenme.

Yakın geçmişte Arkitera'nın düzenlediği Arkimeet toplantıları için Türkiye'ye gelen Wolf Prix'in ofisinde 100'e yakın kişi çalışıyor.

Hollanda, ABD, Fransa, İngiltere, Almanya ve diğer pek çok ülkede 100'lü sayılarda personele sahip pek çok ofis var.
Süreklilikleri konusunda bilgim yok, ama bunların çağdaş ve de büyük ofisler olduğu su götürmez.

Türkiye'nin ekonomik büyüklüğünü anlatırken "Hindistan'dan İtalya'ya uzanan coğrafyadaki en büyük ekonomi" tanımını da kullanabiliriz.

O zaman sorun nerede?
Sadece "çevre" ülkesi olmamızda mı?

[mona]

İTÜ de Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü kurulurken yetenek sınavına karşı çıkılmasında, MSÜ'den gelen "çok iyi resim yapan ama farklı disiplinlerle birarada koordine olarak tasarım yapamayan öğrenciler" sorununa dikkat çekmişlerdi.

Aslında mimarlığı da çok iyi desen yapanların daha iyi yapacağını kimse söyleyemez herhalde, serbest eli kötü olan biri de çok iyi tasarımlar yapabilir.

Mimarların tasarımın yanı sıra fizibilite çalışmalarından anlaması, finastan anlaması, ofis idaresinden anlaması, nasıl pazarlama yapılacağını bilmesi, halkla ilişkiler yapabilmesi de gerekiyor, mimarlık tam da iş hayatının ortasında bir meslek, işte bu noktada çok iyi desen yapmak yeterli olamayabilir, diye düşünüyorum.

[Erdal Özyurt]

Benim proje atölyelerinde yapmak istediğim praxis'ten kopuk bir şey değil. Öğrenci projelerini birer "mimarlık ya da proje simülasyonu" olarak değil, "mimari proje" olarak görüyorum. Mimari eğitimin inşa pratiğini içermemesi, projelerin bir simülasyon olmasını gerektirmez. Ben, Sedad Hakkı Eldem'in proje asistanlığını yaptığım yıllarda, mimari pratikten uzak olmama rağmen, eğitim projelerine yine bu anlayışla bakıyordum. Ne var ki, bugün mimarlık eğitimini verenler yalnızca uygulama düzeyinde değil zihinsel düzeyde de mimarlık pratiğinden uzaklaştılar.

[Erdal Özyurt]

Sözünü ettiğim yetenek sınavı resim ya da heykel bölümüne girecek öğrenciler için farklı, mimarlık bölümüne girecek olanlar için farklı düzey ve içerik taşıyordu. Burada istenen "okuma" ve "geri yansıtma" idi. Bunun da mimarlık formasyonu için temel bir gereklilik olduğuna, sanırım herkes katılacaktır.

Mimarların tasarımın yanı sıra fizibilite çalışmalarından anlaması, finastan anlaması, ofis idaresinden anlaması, nasıl pazarlama yapılacağını bilmesi, halkla ilişkiler yapabilmesi de gerekiyor, mimarlık tam da iş hayatının ortasında bir meslek, işte bu noktada çok iyi desen yapmak yeterli olamayabilir, diye düşünüyorum.

Eğitim sürecinde ya da mesleki pratik içinde kazanılacak formasyonlarla, okula giriş için ölçü oluşturacak yetenek ölçümünü birbirine karıştırmamak gerekir. Ayrıca sözünü ettiğiniz nitelikler, mimari üretimin her durumda ve her konumda zorunlu bileşenleri arasında yer almıyor.

[Erdal Özyurt]

Hollanda, ABD, Fransa, İngiltere, Almanya ve diğer pek çok ülkede 100'lü sayılarda personele sahip pek çok ofis var.
Süreklilikleri konusunda bilgim yok, ama bunların çağdaş ve de büyük ofisler olduğu su götürmez.

Saydığınız ülkelerle Türkiye arasındaki fark sorunuzun yanıtını oluşturmuyor mu? "Çevre" ülkesi tanımıyla söylemek istediğim de bu.

[mona]

Cevabınız için teşekkürler. Belki mimarlara uygulanan yetenek sınavını biraz hafife almış gibi bir izlenim bıraktım. "okuma" ve "geri yansıtma" kişinin mimarlık konusundaki yeteneğini gerçekten doğru değerlendirebilir.


Aklıma takılan birşey var:

Ayrıca sözünü ettiğiniz nitelikler, mimari üretimin her durumda ve her konumda zorunlu bileşenleri arasında yer almıyor.

Buna bir örnek verebilir misiniz?

Teşekkürler...

[Erdal Özyurt]

Saydıklarınız, yani fizibilite, finans, ofis idaresi, pazarlama, halkla ilişkiler, bir mimari ofisin doğrudan konunun uzmanlarıyla çözebileceği işlevler. Mimarın asıl etkinlik alanı ise "tasarım". Başka bir deyişle, yukardaki işlevleri yerine getirecek formasyonlar mimarlık mesleğinin "olmazsa olmaz"ları arasında yer almıyor.