Prof.Dr.Gönül TANKUT

[zozdamar]

ODTÜ'de uzun yıllardır şehircilik, mimarlık ve siyaset bilimi konularında emek veren değerli hocamız Gönül TANKUT'u kaybettik. Ciddi bir değeri kaybettik bence. Başımız sağolsun...

[Şevin Yıldız]

Ailesine, öğrencilerine ve mimarlık camiasına başsağlığı diliyoruz.

[Mehmet Tunçer]

Ne yazık ki, geçtiğimiz günlerde Gönül Tankut hocamı (zı) ebediyete uğurladık... 1974 yılında ODTÜ'ye girdiğimden buyana, 30 yılı aşkın bir süre bilimsel ve akademik hayatımda yer etmiş, etkilendiğim, hayran kaldığım ve çok sevdiğim bir insandı..
O büyük bir kişilikti, kendini ihmal ederek bilime, tarihsel/doğal çevre korumasına, şehirciliğe adamıştı..Yüzlerce öğrenci yetiştirdi ve hepsini de şehirciliği, tarihi sevdirerek..
Koruma Kurulunda 20 yılı aşkın görev yapmak (hem de Başkan olarak) ne demektir, kurul üyeliği yapmış olanlar bilir..Toplantılarda 30-50 dosya incelemek, Belediyelerle Kamu Kurumları ile boğuşmak..
Hastalığının arkasında giderek daha çok yalnız olması ve kendine hiç bakmaması büyük önem taşımıştı. Çok sevdiği birkaç öğrencisi onu yalnız bırakmamıştı son anına kadar.
Bölüm Başkanım, Dekanım, Master Tezimin yöneticisi, Ankara Belediyesinde birlikte omuz omuza çalıştığım, Ulus ve Kale yarışmalarında birlikte jürilerde yer aldığım, koruma ve şehircilik konularında bazı projelerde Danışmanımız sevdiğimiz kişi idi. Kale ve Ulus Tarihi Kent Merkezi Koruma Geliştirme Çalışmalarında bize yön veren, akıl danıştığımız hocamızdı.. Jansen Mektuplarının derlenmesi, değerlendirmesini yaparak bilim dünyasına Ödül alan bir kitap ile katkı yaptı.
Birlikte pekçok bilimsel toplantıya katıldık, daha doğrusu ben onu izlemeye çalıştım..Safranbolu'daki Sempozyuma giderken, O'na kendi deyimi ile "eskort"luk etme ve birlikte aynı konakta kalma, sabah kahvaltılarını birlikte etmek gibi pekçok anıyı beraber yaşadık..
Toplantılarda genellikle Oturum Başkanı, Panel Yöneticisi idi ve O'nu herkes gibi hayranlıkla izlerdim. Tüm oturumu dikkatle dinler, o güzel uslübu ve sevecen tavırları ile can alıcı noktaları özetlerdi. "Gönül isterdi" ki tümcesi ile konuları bağlar iken, salondaki gülüşme ve alkışları duyardık. Onun otoriter tavırla yönettiği, zamanı dakik kullandığı oturumları hep hatırlarım. Birkaç dili çok iyi konuşur ve yabancı konuklarla ilgilenirdi. Giyimi, takıları genç kızları bazen kıskandırırdı.. Çevik ve hareketli, hazırcevap, zeki bir insandı..Bir toplantıda "Halkın Katılımı" tartışılırken kulağıma eğilip "Halkın katılımı değil, halkın takılmaması!" demişti, bir başkasında "PORTAŞ" konusu (Portakal Çiçeği Vadisi) tartışırken "Az Por, Çok TAŞ" diyerek taşlama yapmıştı.. Pek çok anıyı buraya sığdırmak olası değil tabii..
Daha sonra SBF'de, hemen hemen eş zamanlı doktora yaptığımızda "ODTÜ'den Siyasallaşanlar" deyimi ile bizi yönlendirmişti. Teyzesi ve dayısını peşpeşe kaybettikten sonra giderek daha yalnız kaldı sevgili Gönül Hocam..ODTÜ'den emekli olduktan sonra bile hayatı ve derslerini, çok sevdiği Koruma kurulunu hiç bırakmadı son bir kaç aya kadar..Söylenecek çok şey var, ama en iyisi ona layık olabilmek..
Başımız sağolsun..
Mehmet TUNÇER

[H.Y]

mehmet beyin yazısını okuyunca tülerim diken diken oldu,toprağı bol olsun inşallah.mimarlık camiasının,sevenlerinin,ailesinin,yetiştirdiği tüm insanların başısağolsun,mekanı cennet olsun...

[Mehmet Tunçer]

Gönül Tankut Hocamı, "Dostum" u, onu kaybettiğimizin birinci yıldönümünde en güzel anılarını düşünerek saygı ile anıyorum.
Şakacı tavırlarını ve espirilerini arıyorum. "Hocam hiç değişmemişsiniz, hep genç kalıyorsunuz" diyenlere "kuzum bir zamanlar genç ve güzeldik, şimdi sadece güzeliz" derdi.
Biraz daha üstelenirse "yahu herhalde biz öldük, ölüler değişmez" diye takılırdı.
O'nun arkasından bunları yazmak benim için çok zor..Bende, sanki epeydir görüşememişiz, hoca gene biryerlerde koruma, planlama, kamu yönetimi ile ilgili bir konferans veriyor, ya da bir panel yönetiyor da, ben de izleyememişim, bir arasam da hal hatır sorsam duygusu yaratıyor...
Bir gün sabah erken, pastahaneye uğrayıp, sık sık yaptığım gibi elimde boğaçalarla Çamlık sitesindeki evine gidivermek geliyor içimden... Güller arasından geçerek kapıyı çalıp hoca ile çay içmek, sonra da onun sekercesine yürümesine yardım etmek, yolda dertleşmek, koruma, planlama konularında güncel gelişmeleri birinci ağızdan dinlemek..
Komşuları ile selamlaşarak, şakalaşarak yürür, evin bitmeyen sorunlarından dert yanardı..Yanlızlık ve ilgisizlikten, nankörlüklerden dert yanardı..
Hastahanede bile şakacı, hayat dolu tavrını bırakmamıştı son günlere kadar. Bir gün kendisine bakan profesörün asistanları muayene esnasında gelmişti içeriye ve hoca ellerini uzatarak "bakın iyi inceleyin, böyle vaka zor bulunur" diye kendini bilime adamış kişiliğini hastalığını bile deney konusu yapacak kadar ortaya koymuştu. Yanında beni hemen tanıtır "öğrencim, o da doçent hem bakın" derdi. Bir evladı olmamasına üzülürdü çok, hatta birçok kez "bir oğlum olsa bu kadar yakın olmazdı belki de şimdi Amerikada bir yerde olurdu" diye teselli ederdi kendini..
"Engineering is solid, Chemistry is liquid, Planning is gas" deyimini son zamanlarda sık tekrarlardı. Sanırım bu kadar çabadan sonra, ülkemizde planlamada elde edilen başarıların yetersizliğini vurgulamak için bu espriyi yapıyordu...
"Tarihsel Çevre Koruması" nın bu ülkede çok önem taşıdığını, "stratejik bir öneme sahip olduğunu", "Anıtların bu Vatanın tapu taşları ve binlerce yıldır burada olduğumuzun bir göstergesi olduğunu", "AB sürecinde her kentin kültürel ve doğal değerleri ve kimliği ile öne çıkacağını" önemle vurguluyordu. Koruma, planlama konusunda pak çok öğretiyi ondan aldım. "Siyasal'lı" olmakla ve sanırım 60 yaşından sonra doktorasını kendi öğrencileri ile birlikte SBF de yapmakla gurur duyardı...
"Kamu Yönetimi", "Siyaset Bilimi", "Şehir ve Bölge Planlaması", "Tarihsel Çevre Koruması", "Kent Tarihi" vb pek çok konuda disiplinlerarası bilgiye sahipti. Ancak, ne yazık ki yoğun akademik, kurul, bilimsel görevleri arasında son yıllarda özellikle çok yorgun olduğundan olacak bu konularda pek fazla yazı yazamıyordu..Ama çok okuyor, tez jürilerinden ya da bilimsel kitap, dergi hakemliklerinden başını kaldıramıyordu..Emekli olduktan sonra bile hem ODTÜ de hem de Ankara Üniversitesinde dereler veriyor, Koruma Kurulu'na sürekli gidiyordu..
3-4 günlük kollokyumları sonuna kadar izler, son oturumda, ya da panelde tüm konuşmaları birkaç dakika içinde ana hatları ile özetler, genellikle jüri ve/veya oturum başkanı olduğundan otorite ve sevecen bir tavırla insanları yönetirdi.
Susturmasını, konuşturmasını bilir, "Gönül İsterdi ki! " cümlesi ile sonuçları vurgulardı. Çay aralarında veya yemeklerde ilgi odağı olmaktan, gezilere katılmaktan, dans etmekten mutluluk duyar, buralarda dahi planlama ve koruma konusundaki düşüncelerini anlatırdı. Hareketleri, kıyafetleri ve makyajı ile bir genç ruhu taşırdı sevgili hocam. Görünümüne dikkat eder, allığını sürer, makyajını tazelerdi ama ne yazık ki gıdasına dikkat etmez, kendine bakmazdı pek..
Sevgi ve saygı ile anıyorum..Ruhu şad olsun..

[fatihsahin]

Hocamıza ALLAH'tan rahmet,ailesine ve yakınlarına en içten dileklerimle başsağlığı ve sabırlar diliyorum.