Dünya Mirası Listesi

[gün]

Orijinal metin Barış Altan tarafından gönderilmiş

Son bildiğim kadarıyla allahtan "restore" edilmiyor. Ama bundan birkaç yıl önce sıradan bir yapıymış gibi ihaleye çıkıldı ve bir firmaya verildi. Bu ihale de devlet ihale kanununa göre yapıldı. Ama başka bir süreç vardıysa bildiğiniz, bizi aydınlatırsanız bu konuda kendi adıma sevinirim.

Malum herhangi bir binadan bahsetmiyoruz. İşi alan firmanın, bu kabartmalarda da eksikler var, dur ben onlar bir tamamlayayım demesi hiçte şaşırtıcı olmaz. Bazı firmaların camilerde kıyıda köşede kalmış özgün süslemeleri her yere sıvaması gibi bir durum bu, ama daha vahimi tabi.

Türkiye'de bir ihale kanunu var ve tüm restorasyon ihaleleri buna göre yapılıyor diye, her duruma bunun uygulanması şart değildir. Biraz ezber bozmak lazım. Özel durumlar için özel çözümler üretmek gerekir. Ayrıca Türkiye'de kanunları manipule etmek ve isteğe göre orasını burasını çekiştirmek bir nevi milli sporumuz. Bu yüzden Divriği Ulu Camii için de bu yapılmalıdır. Zaten uzmanların da söylediği bu, herhangi firmaya vermeyin şu işi, kimse restore etmeye kalkmasın, var olduğu halinin bir nevi dondurulup, doğa şartlarına kapatılsın böylece bozulmalar yavaşlatılsın.

Birkaç yıl önce dediğiniz kaç yıl önce bilmiyorum. 2003'den önce ise 2886 sayılı Kanun ile çıklmıştır ihaleye. 2003'de 4734 yürürlüğe girdi. İlk başlarda restorasyon ihaleleri bu Kanun kapsamında idi. Ancak daha sonra 4734 sayılı Kanun kapsamında çıkarıldı. Şu anda "Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu Kapsamındaki Kültür Varlıklarının Rölöve, Restorasyon, Restitüsyon Projeleri, Sokak Sağlıklaştırma, Çevre Düzenleme Projeleri ve Bunların Uygulamaları ile Değerlendirme, Muhafaza, Nakil İşleri ve Kazı Çalışmalarına İlişkin Mal ve Hizmet Alımlarına Dair Yönetmelik" ile restorasyon ihalelerine çıkılmakta.

Söylediğiniz öneri bana pek gerçekçi gelmedi. Devlet kurumlarına bağlı tarihi eserlerin korunması ile ilgili sorumluluk yine devlet kurumlarına aittir. Onların da uygulayacakları tek mevzuat budur. Yurt dışından kredi alınarak yapılan ihalelerde kredi alınan kuruluşun şartları uygulanır bildiğim kadarıyla ancak bu restorasyon işleri için geçerli midir orasını bilmiyorum.

Sonuç olarak, mevzuatta yapılacak iyileştirmeler dışında, Devletin hükümranlığının olduğu sınırlar içinde yine Devletin belirlediği kurallar geçerli olduğundan, yukarıda bahsedilen yönetmelik doğrultusunda restorayon ihaleleri gerçekleşmek zorunda...

Tarihi eserler genel olarak Kültür ve Turizm Bakanlığı, Vakıflar Genel Müdürlüğü ve ilgisine göre Belediyeler, Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurumlar tarafından restore edilir.

Çözüm önerim gerçekçi olmak ve mevzut mevzuatı (dünya standartlarında) daha da iyi duruma getirmek. Çünkü çok da kötü değil...

[Barış Altan]

Divriği Ulu Camii'nin ihale süreci 2003'ten sonra başladı, en azından basına yansıyan ve bir grup ulusal ve uluslararası uzmanın karşı çıktığı hali. Öncesinde de bazı girişimler olduysa o kadarını maalesef bilemiyorum.

Devlet kurumlarına ait eserlerin devletin belirlediği kanunlar çerçevesinde değerlendirilme zorunluluğu var diye, bazı özel durumların oluşturulamayacağı görüşüne katılmak mümkün değil. Bu yasalar tanrı kelamı değildir. Yasalar olası tüm ihtimalleri göz önüne alınarak çıkarılmaz, genel geçer kuralları içerir ama özel durumlar için yönetmelik vb. uygulamalarla uyarlanabilir. Divriği Ulu Camii de bu özel durumlardan biridir. Kaldı ki Divriği Ulu Camii Dünya Miras Listesi kapsamında olduğu için, UNESCO ve Dünya Miras Merkezi nezdinde çeşitli sorumluluklarımız bulunmaktadır. Bunların başında da yapıyı dünya standartlarında restore etmek gelmektedir, bunun için gerekiyorsa kanunlarda değişiklikler yapmak bunların başındadır. O yüzden de devletin kanunları budur, bu iş bu şekilde olur yaklaşımı, günümüz dünyasında pek kabul görmemektedir. Tabi Kuzey Kore gibi bir ülke olmak istemiyorsak.

Bu başlığın konusu doğrudan Divriği Ulu Camii değildi. Dünya Miras Listesi'ndeki alanlara bakışımızla ilgili bir örnekti sadece. Tartışmanın Divriği örneğine sıkışmamasını tercih ederim.

[gün]

Orijinal metin Barış Altan tarafından gönderilmiş

Divriği Ulu Camii'nin ihale süreci 2003'ten sonra başladı, en azından basına yansıyan ve bir grup ulusal ve uluslararası uzmanın karşı çıktığı hali. Öncesinde de bazı girişimler olduysa o kadarını maalesef bilemiyorum.

Devlet kurumlarına ait eserlerin devletin belirlediği kanunlar çerçevesinde değerlendirilme zorunluluğu var diye, bazı özel durumların oluşturulamayacağı görüşüne katılmak mümkün değil. Bu yasalar tanrı kelamı değildir. Yasalar olası tüm ihtimalleri göz önüne alınarak çıkarılmaz, genel geçer kuralları içerir ama özel durumlar için yönetmelik vb. uygulamalarla uyarlanabilir. Divriği Ulu Camii de bu özel durumlardan biridir. Kaldı ki Divriği Ulu Camii Dünya Miras Listesi kapsamında olduğu için, UNESCO ve Dünya Miras Merkezi nezdinde çeşitli sorumluluklarımız bulunmaktadır. Bunların başında da yapıyı dünya standartlarında restore etmek gelmektedir, bunun için gerekiyorsa kanunlarda değişiklikler yapmak bunların başındadır. O yüzden de devletin kanunları budur, bu iş bu şekilde olur yaklaşımı, günümüz dünyasında pek kabul görmemektedir. Tabi Kuzey Kore gibi bir ülke olmak istemiyorsak.

Bu başlığın konusu doğrudan Divriği Ulu Camii değildi. Dünya Miras Listesi'ndeki alanlara bakışımızla ilgili bir örnekti sadece. Tartışmanın Divriği örneğine sıkışmamasını tercih ederim.

Zaten Divriği üzerine bir tartışma yapıyor değilim...

Günümüz dünyasında pek kabul görmediğini söylediğiniz durum dışında başka türlü davranan bir ülke gösterirseniz sevinirim...Hiç bir istisna için mevcut kanunlar dışına çıklması mümkün değil. Mümkünse yolunu çiziniz lütfen...Divriği'nin mevcut mevzuat dahilinde mükemmel bir şekilde restore edilmesi mümkündür. Ancak bu idarenin hassasiyetine bağlı birşey mevzuattan çok. Mümkün değilse neden mümkün olmadığını mevzuattan da örnekler vererek açıklarsanız iyi olur. Bu ülkede her yıl yüzlerce restorasyon ihalesi yapılıyor. Hepsi de başarısız olamaz.

Ha, atıyorum, UNSECO ile bir anlaşma yaparsınız ve örneğin Divriği için uluslararası bir restorasyon hareketi başlatılır. Belki de bu tür durumlarda, uluslarası bir anlaşma yaptığınız için bağlayıcı bir takım kurallarla süreci tamamlamak zorunda kalabilirsiniz...

[Barış Altan]

Uluslararası koruma dünyasını biraz takip ederseniz bunların onlarca örneğini görürsünüz. Daha önce de koruma&restorasyon forumlarında bahsi geçen Mısır'daki Aswan barajının yapımı nedeniyle taşınması gereken anıtlarda böyle bir uygulamaya gidilmiştir. İtalya, Hollanda ve İngiltere'nin koruma kanunlarında, özel durumdaki anıt eserlerin korunmasına ait düzenlemeler vardır. İngilterede sırf bu alanda faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşları da bulunmaktadır. Bizim de mevuzatımıza girmiş olan Anıt Eser Kurulları da benzer bir ihtiyaçtan doğmuştur. 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nda ve ilgili hiçbir kanunda bu konuda bir madde yoktur. Ama hazırlanan bir yönetmelik ile bu kurulların kurulmasının önü açılmıştır.

Hiç bir istisna için mevcut kanunlar dışına çıklması mümkün değil. Mümkünse yolunu çiziniz lütfen...

sanırım siz ya Türkiye'de yaşamıyorsunuz ya da Türkiye'de olan biteni pek takip etmiyorsunuz. Galataport ihalesinde yapılan imar düzenlemeleri, Gökkafes'in bulunduğu arazinin turizm alanı ilan edilmesi, İETT arazisine kat sınırlaması olmayan bir imar izni verilmesi gayet de istisnai uygulamalardır. Onlarca kilometrelik boğaz kıyılarında birçok bölge kamusal alanken salı pazarı'nın satılması istinai görünmüyor sanırım size? Kaldı ki ben kanunlar dışına çıkılmasından bahsetmiyorum. Dikkatli okursanız şöyle yazdığımı göreceksiniz; "Yasalar olası tüm ihtimalleri göz önüne alınarak çıkarılmaz, genel geçer kuralları içerir ama özel durumlar için yönetmelik vb. uygulamalarla uyarlanabilir.". Yani demek istiyorum ki, özel durumlarda var olan kanunlar ihtiyaçlar doğrultusunda uyarlanabilir. Buna kanun dışına çıkmak denmiyor.

Divriği'nin mevcut mevzuat dahilinde mükemmel bir şekilde restore edilmesi mümkündür. Ancak bu idarenin hassasiyetine bağlı birşey mevzuattan çok. Mümkün değilse neden mümkün olmadığını mevzuattan da örnekler vererek açıklarsanız iyi olur.

Mevcut mevzuat dahilinde Divriği Ulu Camii mükemmel şekilde restore edilemez diye birşey yazmadım, sanırım yazdıklarımı dikkatli okumuyorsunuz. Söylemeye çalıştığım şey, var olan mevzuat tüm yapılara aynı şekilde uygulanması gerçekçi değildir. Çünkü şu andaki ihale kanunu en düşük ücreti veren kuruma uygulamayı vermek şeklinde gelişmektedir. Böyle bir kanunla bırakın Divriği Ulu Camii'ni hiçbir yapı doğru dürüst restore edilemez. Geçen yıl Anadolu ve Rumeli Hisarları benzer şekilde ihaleye çıktı ve keşif bedellerinin dörtte biri fiyata ihale edildi. Sonuç şu: iki proje de ihale süresinde tamamlanamadı, çünkü liyakat yerine düşük ücret tercih edildi. Öve öve bitiremediğiniz mevzuat eğilip bükülerek (sanırım sizin yaklaşımınızla kanun dışına çıkılarak) Topkapı Sarayı ihalesi sonuçlandıktan sonra 5 defa iptal edildi.

Bu ülkede her yıl yüzlerce restorasyon ihalesi yapılıyor. Hepsi de başarısız olamaz.

Böyle birşey de yazmadım, yazdıklarımı okumadığınıza inancım artık tam. Tüm olumsuz koşullara rağmen iyi uygulamalar yapılıyor tabi ki. Ama inanın bunların ardındaki sorumlu yüce devletimizi ondan yüce kanunları değil, uygulamayı yapanların ahlaklı, doğru dürüst insanlar olmaları. Bir sürü sorunla başa çıkarak işlerini bitirmeleri.

Ha, atıyorum, UNSECO ile bir anlaşma yaparsınız ve örneğin Divriği için uluslararası bir restorasyon hareketi başlatılır.

Atmışsınız ama tutturmuşsunuz da bir yandan. Çünkü Divriği Ulu Camii'ni ve diğer alanları Dünya Miras Listesi'ne sokarak zaten böyle bir anlaşma yapmış oluyorsunuz. Bu yapılar üzerindeki her türlü uygulamanın uluslararası standartlarda olmasını ve tüm kararları Dünya Miras Merkezi'ne bildirmeyi kabul ediyorsunuz. Ve de yazmış (atmış) olduğunuz gibi, gerektiğinde uluslararası destek almayı vaad ediyorsunuz.

[gün]

Orijinal metin Barış Altan tarafından gönderilmiş

Uluslararası koruma dünyasını biraz takip ederseniz bunların onlarca örneğini görürsünüz. Daha önce de koruma&restorasyon forumlarında bahsi geçen Mısır'daki Aswan barajının yapımı nedeniyle taşınması gereken anıtlarda böyle bir uygulamaya gidilmiştir. İtalya, Hollanda ve İngiltere'nin koruma kanunlarında, özel durumdaki anıt eserlerin korunmasına ait düzenlemeler vardır. İngilterede sırf bu alanda faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşları da bulunmaktadır. Bizim de mevuzatımıza girmiş olan Anıt Eser Kurulları da benzer bir ihtiyaçtan doğmuştur. 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nda ve ilgili hiçbir kanunda bu konuda bir madde yoktur. Ama hazırlanan bir yönetmelik ile bu kurulların kurulmasının önü açılmıştır.

Aswan gibi projeler uluslararası projeler. Zaten bundan bahsettim. Uluslarası bir anlaşma imzanlandığı zaman o krediyi veren kuruluşun kurallarına tabi olursunuz. Örneklerini verdiğiniz ülkelerin bahsettiğiniz kanunları, bahsettiğiniz kadarıyla örnek alınabilecek örneklerdir ve dediğim gibi mevzuatımızın geliştirilmesi kapsamına girer. Ancak en nihayetinde bahsettiğiniz örnekler de yasal düzenlemlerdir. Kanundur, Yönetmeliktir vs. Yani Kanunlar dışında hiçbir iş yapmıyorlar. Güzel düzenlemlerini apmışlar ve uyguluyorlar. Sivil toplum kuruluşlarına gelince, bizde de bu tür sivil inisiyatifler var, birisine ben de üye olmaya çalışıyorum...

Orijinal metin Barış Altan tarafından gönderilmiş

sanırım siz ya Türkiye'de yaşamıyorsunuz ya da Türkiye'de olan biteni pek takip etmiyorsunuz. Galataport ihalesinde yapılan imar düzenlemeleri, Gökkafes'in bulunduğu arazinin turizm alanı ilan edilmesi, İETT arazisine kat sınırlaması olmayan bir imar izni verilmesi gayet de istisnai uygulamalardır. Onlarca kilometrelik boğaz kıyılarında birçok bölge kamusal alanken salı pazarı'nın satılması istinai görünmüyor sanırım size? Kaldı ki ben kanunlar dışına çıkılmasından bahsetmiyorum. Dikkatli okursanız şöyle yazdığımı göreceksiniz; "Yasalar olası tüm ihtimalleri göz önüne alınarak çıkarılmaz, genel geçer kuralları içerir ama özel durumlar için yönetmelik vb. uygulamalarla uyarlanabilir.". Yani demek istiyorum ki, özel durumlarda var olan kanunlar ihtiyaçlar doğrultusunda uyarlanabilir. Buna kanun dışına çıkmak denmiyor.

Burada ihale yapan kuruluşlardan bahsediyoruz. Bu kuruluşların ihale süreçleri esnasında pek çok hukuk dışı eylemlerinin olması mümkündür. Ancak mevcut ihale mevzuatı dışında bir yöntem uygulamaları söz konusu olamaz. Demek istediğim bu. Daha önce verdiğim bilgilerden bu ülkede yaşadığım anlaşılıyor sanırım.

Orijinal metin Barış Altan tarafından gönderilmiş

Mevcut mevzuat dahilinde Divriği Ulu Camii mükemmel şekilde restore edilemez diye birşey yazmadım, sanırım yazdıklarımı dikkatli okumuyorsunuz. Söylemeye çalıştığım şey, var olan mevzuat tüm yapılara aynı şekilde uygulanması gerçekçi değildir. Çünkü şu andaki ihale kanunu en düşük ücreti veren kuruma uygulamayı vermek şeklinde gelişmektedir. Böyle bir kanunla bırakın Divriği Ulu Camii'ni hiçbir yapı doğru dürüst restore edilemez. Geçen yıl Anadolu ve Rumeli Hisarları benzer şekilde ihaleye çıktı ve keşif bedellerinin dörtte biri fiyata ihale edildi. Sonuç şu: iki proje de ihale süresinde tamamlanamadı, çünkü liyakat yerine düşük ücret tercih edildi. Öve öve bitiremediğiniz mevzuat eğilip bükülerek (sanırım sizin yaklaşımınızla kanun dışına çıkılarak) Topkapı Sarayı ihalesi sonuçlandıktan sonra 5 defa iptal edildi.

Daha önce de değindiğim gibi restorasyon ihaleleri ihale Kamu İhale Kanunu kapsamında değil. İhalelerin en avantajlı teklif esasına göre sonuçlandırılması yöntemlerden biridir. Diğer ise fiyat dışı unsur esasını uygulamaktır. Yukarıda bahsettiğim Yönetmeliğin eksik noktalarından biri sadece en düşük fiyat teklifi esasına cevaz vermesi....Ancak en düşük fiyata göre ihalenin sonuçlandırılması liyakatın elde edilemediği anlamına gelmiyor. İstekliler, ekonomik ve mali-mesleki ve teknik yeterliklerini kanıtlamak zorundalar. Hala ortaya yanlış işler çıkıyorsa, burada sorunlu bir idare veya sorunlu bir yüklenici veya her ikisi var demek...Bu da yargıyla ilgili bir konu...

Orijinal metin Barış Altan tarafından gönderilmiş

Böyle birşey de yazmadım, yazdıklarımı okumadığınıza inancım artık tam. Tüm olumsuz koşullara rağmen iyi uygulamalar yapılıyor tabi ki. Ama inanın bunların ardındaki sorumlu yüce devletimizi ondan yüce kanunları değil, uygulamayı yapanların ahlaklı, doğru dürüst insanlar olmaları. Bir sürü sorunla başa çıkarak işlerini bitirmeleri.

Ben de böyle birşey yazdınız demedim zaten. Her yazılan cümle karşı tarafa cevap olacak diye bir kural yok. Kavga etmiyoruz burada. Fikir alışverişi yapıyoruz....Bahsettiğiniz ahlak yapısı ülkemizdeki bütün konu-kurum-işle ilgili....Herkes en iyisini ister...

Orijinal metin Barış Altan tarafından gönderilmiş

Atmışsınız ama tutturmuşsunuz da bir yandan. Çünkü Divriği Ulu Camii'ni ve diğer alanları Dünya Miras Listesi'ne sokarak zaten böyle bir anlaşma yapmış oluyorsunuz. Bu yapılar üzerindeki her türlü uygulamanın uluslararası standartlarda olmasını ve tüm kararları Dünya Miras Merkezi'ne bildirmeyi kabul ediyorsunuz. Ve de yazmış (atmış) olduğunuz gibi, gerektiğinde uluslararası destek almayı vaad ediyorsunuz.

Tabii ki atmadım. Örnek vermek maksadıyla biraz da samimiyetinize güvenerek sokak diliyle yazılmış bir cümleydi. Ancak kibarlık dışına çıkan bir yorum yapmışsınız. Böyle şeylere girmeyelim. Karşılıklı saygıyı korumak lazım.

Uluslararası standartları ülkemde görmek istememin neresi kötü? Tabii ki istiyorum daha iyi bir sisteme sahip olmayı...

[Barış Altan]

Uluslararası standartları ülkemde görmek istememin neresi kötü? Tabii ki istiyorum daha iyi bir sisteme sahip olmayı...

Hepimiz uluslararası standartları görmek istiyoruz ve daha iyi bir sistem olsun istiyoruz ama savundugunuz (en azindan benim oyle algiladigim) mevzuat, kanun, ihale sistemi vb. bu standartlara kavuşmamızı engelliyor. Türkiye'deki ihalelerin (hangi alanda olursa olsun) gerçekten liyakat dikkate alınarak sonuçlandırıldığına inandığınıza inanmak istemiyorum doğrusu. Sizce de verilen düşük fiyatlar maliyetlerle ilgili değil mi? Ve bu maliyetleri oluşturan esas unsur da uzman kadro ve bilgi birikimi değil mi? Yoksa bu firmalar vatan hizmeti olsun diye mi alıyorlar bu ihaleleri. Bu fiyat-liyakat ilişkisi ile daha dün bir iş görüşmesinde duyduklarım, maalesef durumun içler acısı olduğunu bir kez daha gösterdi.

[gün]

Orijinal metin Barış Altan tarafından gönderilmiş

Hepimiz uluslararası standartları görmek istiyoruz ve daha iyi bir sistem olsun istiyoruz ama savundugunuz (en azindan benim oyle algiladigim) mevzuat, kanun, ihale sistemi vb. bu standartlara kavuşmamızı engelliyor. Türkiye'deki ihalelerin (hangi alanda olursa olsun) gerçekten liyakat dikkate alınarak sonuçlandırıldığına inandığınıza inanmak istemiyorum doğrusu. Sizce de verilen düşük fiyatlar maliyetlerle ilgili değil mi? Ve bu maliyetleri oluşturan esas unsur da uzman kadro ve bilgi birikimi değil mi? Yoksa bu firmalar vatan hizmeti olsun diye mi alıyorlar bu ihaleleri. Bu fiyat-liyakat ilişkisi ile daha dün bir iş görüşmesinde duyduklarım, maalesef durumun içler acısı olduğunu bir kez daha gösterdi.

Fiyat-liyakat ilişkisi düyanın bütün ihale sistemlerinden benzer şekilde kurulmaktadır. Genel olarak en avantajlı teklif en düşük fiyat esasına göre ihale sonuçlandırılmaktadır. Ancak, en düşük fiyatınızın kabul edilebilmesi için idarece öngörülen, mesleki-mali-ekonomik-personel yeterliklerinin istekliler tarafından karşılanması gerekir.

Sonuçta sorun sistemden çok (her ne kadar eksikleri olsa da) idare ve isteklilerde bulunuyor. En mükemmel sistemi de getirseniz açacak bir delik bulunuyor. Çünkü şu anki (restorasyon ihalelerinin dahil olmadığı ancak kısmen dahil olduğu) ihale sistemi ağırlıklı olarak AB gibi uluslarası kurumlardan iktisap edilerek oluşturulmuş...

[Zeynep Güney]

"Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü UNESCO, tehlike altındaki yerlerin bulunduğu dünya mirası listesini genişletti. 39 ülkeden 45 farklı yer için başvuruda bulunulan listeye, Ekvador'daki Galapagos adaları ve Senegal'deki Niokolo Koba Parkı dahil edildi..."

Haberin devamını okumak için: Dünya mirası listesi genişletildi

[fernando]

bence bizim sorunumuz "koruma" bir yapıyı korumak için illa iyileştirmek geliştirmek tamamlamak gerekmiyor. öncelikle yapıyı şu anki haliyle dondurabilmeyi hedef alan projeler üretmeliyiz. ancak sadece mevcut halini korumaya yönelik projeyi doğru bulacak bir idare bilmiyorum. bu yüzden "koruma" politakımızı gözden geçirmeliyiz. elimizdeki eserler kaç adet, kaçının korumaya ihtiyacı var, bütçesi nedir bilmiyoruz. ihale yasası ya da isteklilerin art niyetleri ya da para kazanma hırsları bu işin yanlızca bir parçası.

[Gökçe Aras]

Bir bölgenin ya da yapının UNESCO Dünya Mirası listesine girebilmesi için her yıl yeni koşullar aranıyor. Bunlardan birisi de "Alan Yönetim Planı". Daha önce Dünya Mirası Listesine girmiş alanlar için ise "Alan Yönetim Planı" hazırlaması isteniyor.

İstanbul Tarihi Yarımada için istenen bu plan senelerdir yapılamıyor maalesef. Tabii ki ülkemizde Dünya Mirası listesine girmeye aday birçok yer var fakat öncelikle tarihi alanları yönetmek için planlara ve araştırmalara ihtiyacımız var.

Daha detaylı bilgi icin bu haberi okuyabilirsiniz.

[Barış Altan]

öncelikle yapıyı şu anki haliyle dondurabilmeyi hedef alan projeler üretmeliyiz.

Bu konuda çok haklısınız. Bu yaklaşıma en çok ihtiyacımız olan yerlerden biri de İstanbul Surları. Tüm dünyada artık surlar, arkeolojik alanlar, büyük oranda yapısal bütünlüğü kaybetmiş yapılar için önerilem çözümler öncelikle sağlamlaştırmayı amaçlıyor. Yani söylemiş olduğunuz gibi eserin bugünkü haliyle dondurulması ve daha fazla yıpranmasına engel olunması. Ama biz, İstanbul Surları gibi, onlarca katmanı, yapım tekniğini, onarımı içeren bir yapıya, "olsa olsa böyledir" şeklinde bir öngörüden hareketle müdahale ediyoruz. Bu türden müdahalelerin durumu ortada.

ihale yasası ya da isteklilerin art niyetleri ya da para kazanma hırsları bu işin yanlızca bir parçası.

Tabi ki sorunumuz genel koruma anlayışı ya da kültürü eksikliği ama böyle bir toplumsal bilinci, anlayışı veya kültürü oluşturmanın çok zor ve uzun yıllar alacağı düşünülürse, kanunların daha bilimsel, daha sıkı, minimum boşluk içeren, ihaleyi alanı değil kültürel mirası kollayan şekilde düzenlenmesi, en azından işin bir boyutunun doğru olmasını sağlayacaktır.

[Gökçe Aras]

UNESCO Dünya Mirası Komitesi, dünya mirası listesini dün güncelledi. Sydney Opera Evi'de Dünya Miras Listesi'nde. Diğer yapıları ve alanları bu haberden okuyabilirsiniz.

[gün]

Restorasyon uygulamalarının iyi olduğu ülkelerde restorasyon ihalelerinin yapıldığı mevzuatın nasıl olduğunu bilen var mı? Bu tür özel bir kanun ya da yönetmelikleri var mı? Biliyorsanız, cevaplarsanız, sevinirim...

[fernando]

açıkcası mevzuatı tam birebir bilmiyorum ama kendi gözlerimle gördüklerimi anlatayım. kapsamlı bir restorasyon yok. parça parça hatta ön cephenin üçtebirini bile parça parça restore ediliyor ve çalışanların tamamı teknik personel. bizdeki gibi tamamının götürü bedel bir kapatılıp restore edildğini görmedim