Merak ettim durduk yerde ne gerek var böyle bir "Lö jö Pontif" yoruma.
Neyse daha sonra bu yazının içine ve dışına dair söyleyeceklerim de olacak...
Alıntı:
Orijinal metin lumina tarafından gönderilmiş
Buğra Yazıcı'nın "kuru kuru" yorumuna kendi pozisyonunu diğerlerinden daha yukarıda bir kavrayışla kurumsal parmağını sallayan jestlere başvurmadan önce belki bir miktar neden böyle deniyor diye düşünmek iyi olabilir. "Kuru kuru", mimarlığı pozitivist bir bilim olarak görüp sadece teknik anlatılara ağırlık vermesi mi, örneğin? İzmir şubesinin zaman zaman SMG bilgilendirmeleri ulaşıyor. Bu bilgilendirmelere bakınca böyle düşünmeye eğilimli oluyorum. Ne zaman teknik bir boyutla ilgili bir "ders" olsa, kredi karşılığı değerler "1" krediden büyük oluyor ama bir mimarın çalışmalarını, fikirlerini paylaşmasının karşılığı sabit olarak "1" krediye eşitlenmiş gibi. Şöyle bir kavrayış mı var acaba: teknik anlatılar eşittir bilgi, mimari anlatılar eşittir hafif meşrep sohbet? Şube sayfalarında yayınlanan başlıklarda da meseleyi mevzuat, yönetmelik gibi hep "öğreten" kaynakları bilmeye eşitleyen bir yaklaşım söz konusu. Örneğin, Ankara şubenin sayfasına bakıyorum, "Çağdaş Koruma ve Restorasyon" gibi ilgi çekici bir başlık var; günümüzün tarihe bakışıyla ilgili ne tür kavrayışlar, yaklaşımlar ve malzeme biçimlendirmeleri var gibi çeşitli ve mimarlık kültürüne yönelik açılımlar mı kastediliyor acaba derken parantez içine alınmış "mevzuat" kelimesi bütün heyecanı silip götürüyor.
Aynı sayfanın sonunda değerlendirme kıstasları başlığının altında toplananları okumak ta başka türlü soru işaretleri doğuruyor. Hatta mimarlar odasının bu konuda yani "kuru kuru kredi toplamak" ile ilgili örtük endişeleri var ki değerlendirmenin nicel değil nitel olacağı ilanı var. O ilanın son cümlesi de takdire şayan.
söz konusu sayfa
Mimarlar Odası Ankara Şubesi :: Sürekli Mesleki Gelişim |