|
Tarihi kalıtları konusunda duyarsız, dil kullanımları açısında kültür emperyalizminin karşısında dimdik duramayan bir toplumda, anlık veya sanal tüketim içinde yazılan metnin kolay tüketilir olma durumunda olması evrensel bir durum halini almıştır. Bu toplum fertlerinin anlatım özelliklerine ve kelime-cümle yapılarına özen göstermesi beklenemez, bu durum, o insanların doğası halini almıştır. Anlatım biçiminin önemli olduğu kamusal, fikir, makale, akademik yazışmalarda ve edebi metinlerde, dil ve anlatım kuralarına daha çok önem verilmesi beklenmektedir. Oysa yukarda bahsettiğimiz tip toplum içerisinde günlük gazete, dergilerin ve hatta Nobel ödülü almış yazarların bile benzer dil hatalarını yaptığı görülmektedir. Hal böyle olunca, meslek ve makale sorumluluğu taşımayan alanlarda fikirlerini açıklayan bireylerinin dil konusunda umursamaz olmaları normalleşmektedir.
Dil bir değişim ve gelişim içerisindedir. Dilin bu devinimsel değişimini kapalı toplum karşılaştırmalarını ve dilin tarihsel süreç analizini yaparak fark edebiliyoruz. Örnek olarak Balkan Savaşları ile balkan dil havuzunda kalan Türklerin kullandığı dil ile bizim kullandığımız dilin farklılığı, yada, bu gün yurdumuzda kullanılan Gürcü dilinin, Gürcistan Acara Bölgesinde kullanılan dile göre 100 yıllık bir zaman diliminde arkaik hale gelmesi örnek olarak verilebilinir. Genel dil kullanımı dahilin de eklenen yeni kelimelere örnek olarak asri, modern ve çağdaş kelimeleri örnek olarak verilebilir. "song" kelimesinin yapısı değiştirilip basitleşmesi ile "son" olarak kullanılması, "eyi" kelimesinin değişerek "iyi" olarak kullanımını örnek olarak verebilirim.
Dildeki yazım ve imla kurallarının değişmesini, toplum yapısının değişmesi ile eş zamanlı ve benzer şekilde ele alabiliriz. Her toplumun medeniyette bir adım öne gitmesi yani "Devrim" hakkı bulunmaktadır. Aynı şekilde devrimin tersi olan, tarih sahnesinde geriye gidiş olan " "İrtica" da toplumların bir hakkıdır. Buradan çıkışla birlikte toplumların bu hareketlerinin zaman içinde yol açtığı yeni yaşam ve anlam biçimleri, zamanın sonsuzluğu ölçütünde anlaşılmaktadır.
cümle ve kelime yapılarının bu şekilde değişiminin önüne geçilemezliği toplumumuzda karşılaştığımız yozlaşma ve hızlı irticanın bir yansıması olabilir mi? Bu içerden ve hızlı bir şekilde gerçekleşen değişimin "burda okadrda dikkat etmee gerkte yok. br şklde anlaşıl mıyormu" betimlemesiyle tanımlamak istiyorum.
Ama dildeki bu kullanımın, kolay anlaşılmaya dair bir yöntem olarak da işlenebilinip dil bilimciler tarafından üretilebilir buluyorum. O zamanda beklemediğimiz yeni bir iletişim şekli ortaya çıkar.
Yukarda tartışılan mesajın ana içeriği budur. Metnin anlamının bozulduğu yada var ediş amacından uzak düştüğü söylenemez. Ancak var ediş amacından sapan anlaşılmalara neden olacak bir dil kodlamasıyla yazıldığı anlaşılmıştır. Burada çöp ileti tanımlaması bir eğretileme (metafor) olup bilinçli kullanım amacı çöp ileti olması üzerine değildir. Amaç ve bağlam ilişkisi içerisinde yapılan bir bilinci size aktarmak istemiştim. Bilinçli olma durumu yanlış bir şekilde aktarılan fikrin şekli üzerinde odaklanmamalıdır. Demek ki açık ve net yazılmayan düşünceler, kafalarını kullanan bireyler üzerinde anlama sıkıntılarına yol açıyor. Bundan dolayı "bakalım ne oluyor" desturu ile mesaj atmadığımı, sayın ayasofya ve forum okuyucuları, size açıklamam gerekmektedir.
Arkitera yönetimini duyarlılığı ve yardımlarından dolayı kutluyor ve yönetiminize teşekkür ediyorum.
|