|
Bir başka sık görülen sorun ise, çerçevenin yönüne karar vermektir. Yatay mı olmalı yoksa düşey mi? Silüet halindeki teknelerin göründüğü örneğimizde çerçeve yataydı çünkü kompozisyondaki baskın çizgiler yataydı. Ortaköy fotoğrafında ise çerçeveleme düşeydir, çünkü kompozisyonda düşey unsurlar baskındır. Bunlar minareler ve uzaktaki köprünün ayakları olmakla birlikte, kompozisyondaki yukardan aşağıya doğru sıralanış da bu düşey kurguyu destekler.
Bu örnekte, izleyicinin göz hareketini yakalayan ve onu en üstteki tonozun içine taşıyan uzun düşey çizgiler (ayaklar) görüyoruz. Tonozun iç yüzeyinde ise bu hareketin ödülünü incelikle hazırlanmış kalem işlerini görerek alıyoruz. Ancak burası yine de kompozisyonun merkezi değil. Sadece düşey çerçevelemeye yardım eden ikincil unsurlar dizisi.
Tabi bu kompozisyonda aynı zamanda eksik olan birşeyler de var. Kompozisyonun ilgi merkezinde, yani elips ile gösterilmiş olan yerde, konuyu destekleyecek bir elemana ihtiyaç olduğunu düşünüyorum. Yani o sokağa bu kadar çok dikkat çekildikten sonra boş bırakılması biraz eksik kalmış izlenimi veriyor. Bu nesneler, figürler olabilirdi. Bu şekilde kompozisyonun geneline hayat gelebilir ve bu sezsiz tonozlu sokak çok daha dinamik bir sahneye dönüşebilirdi. Belki sahibinin peşinden giden bir yorgun eşek, etrafta koşuşan ve eşekle oynayan çocuklar, merdivende oturup onları izleyen bir başka çocuk… Evet, gerçekten fügürler kompozisyona hayat verir.
|