|
Sürdürülebilirlik kent içindeki yeşillikleri korumakla değil onları mantıklı bir şekilde arttırmakla mümkün olabilir. Benim karşı çıktığım da bunun tersini savunmaktı işte.
Banliyöde yeşillikler içinde oturup her gün litrelerce benzin tüketip, kilometrelerce yol gelmenin, dünyanın bir ucundan yine tonlarca yol katederek gelen yiyecekleri tüketip ardımızda yüzyıllarca yok olmayacak atıklar bırakmanın sürdürülebilirlikle alakası olmadığını artık hepimiz biliyoruz. Kentin bu kadar kişiye barınmak, çalışmak, yaşamak için zemin oluşturmak konusunda yeterli olmadığını da biliyoruz. Kimseye sen bu kentten git de diyemeyeceğimize göre, bütün romatizmiyle çimenliklerde uçurtma uçuran çocukların hayalini kurmak biraz naif olmuyor mu? Kendimiz sürdürülebilirlik adına ne yapıyoruz da kent merkezinde yeşillik istemeyi sürdürülebilirlik tartışmasına dahil edebiliyoruz?
Gelecek projeksiyonlarınızda ekip biçip rüzgar türbinlerinden enerji mi elde edeceksiniz İstanbul'un ortasında yoksa bir tane daha piknik alanımız mı olacak?
Lütfen artık yalnızca hayat bilgisi kitaplarına değil dünyadaki büyük kentlerde neler yapıldığına da bakalım.
|