[0033]

bize düşüncelerini dayatan, eline kalemi alıp "ya bak işte bunu yap" diyen, biz cümle kurarken kendini bizim cümlemiz yerine kafasındaki şeylere veren, heyecanımızı kıran, eğilmek istediğimiz yönü kendimizin seçmesine izin vermeyen, mimarlığımızı evriltme ihtimalimizi % 0' lara indiren, bizim masasına gittiğimiz ama kendisi bizim masamıza gelmeyen, bizim de -genç olsak da- kendileriyle aynı sokakta yürürken edindiğimiz deneyimlerin kendilerininkinden daha çok, daha nitelikli olabileceğini düşünemeyen, sadece 23 yaşımızda değil 63 yaşımızda da -yani 2040larda da- bir mimar olacağımızı farkedemeyen bir çok USTAya rağmen; böyle ORTAKLARımızın varlığını sürdürmesi ve varlığını hissettirmesi çok güzel.. mutlu oldum.. kutlarım, başta ortaklarımızı ve arkadaşlarımı..