[akd1]

Mehlev, konuyu arkadaşı mal sahibine aktardığında arkadaşının bakışlarının garip bir hal aldığını görür.

Giderek ikinci parmakları da kesilmektedir; ama ne çare, yapacak bir şey yoktur, parmaklarını kesen “şeriat”tır ama artık acıtmaktadır...

Röleve ile eski yapıya ait ruhsata esas mimari projede uyumsuzluklar vardır ve bu durum mimar Mehlev’i tedirginliğe itmektedir. Örneğin mevcutta var olup, betonarme projede görülen bir kolon, mimaride gösterilmemiştir. Yapı yapılırken, arka hattı dikleştirmek için, yapı, arsanın bir köşesinden 16 cm küçük yapılmış, dolayısıyla röleve ile mimari proje arasında ölçü uyumsuzluğu ortaya çıkmıştır.

Ayrıca asansörlü yapının asansörleri kat planlarında gösterilmişken, mevcut olan asansör makine dairesinin varlığına ilişkin, mimari projede en ufak bir iz yoktur. Yardımlarını esirgemeyen ilgili belediyenin Yapı İzinleri Müdürü’yle tekrar görüşülmelidir. Müdüre Hanım’a konuyu aktarır. Gerçekten çetrefil bir konudur. Herhangi bir sorun yaşanmaması için, tadilat projelerinin, arşivdeki mimari projelere uygun olması gerekliliği akla en yakın olanıdır. Ancak bu durumda bir tane belediye için, bir tane de uygulama için proje hazırlamak gerekecektir. Üstelik bu durum, diğer projeler için de geçerlidir. Sonunda, sağduyulu Müdüre Hanım ve Mehlev bunun uygun olmayacağını düşünerek, birlikte, her şeyin röleveye göre yapılmasının uygun olacağına karar verirler.

Mimari proje, güçlendirme uygulamasına göre, itfaiye görevlisinin istedikleri de yerine getirilerek ve cephede yer alan kapalı çıkma, başta düşünüldüğü gibi sağırlaştırılarak tamamlanır. Elden geldiği kadar gerekli belgeler tamamlanıp, ilgili belediyesine “ön olur” için başvurmadan önce Mehlev, Mimarlar Odası’na yani “Oda”sına başvurmalıdır. Oda’nın değerli görevlisine, yaşadığı süreci çok kısa özetleyerek, ilgili belediyesinden “ön olur” almak için hazırladığı projenin mahal listesi olmaksızın onaylanmasını ister.

Oda görevlisi arkadaşı, her şeye rağmen, mahal listesinin olması gerektiğini belirterek, projede merdiven detayının olmamasının da bir eksiklik olduğunu ve bunların tamamlanması gerektiğini vurgular. Yapıda yeni bir merdiven yapılmayacaktır, mevcut merdiven kullanılacaktır ama yine de gerekmektedir...

Nasıl olsa, Koruma Kurulu onayından sonra, mimari projeler tekrar çoğaltılıp, zorunlu olarak Oda’ya tekrar başvurulacak, ruhsat belgeleri içinde yer alması gereken “Oda belgesi” de o zaman alınabilecektir. Üstelik, mevzuatın gerektirmeyip, tadilat uygulamasının gerekli kıldığı birkaç detayı da eklemek gerekecektir. Mehlev’in amacı, uzayan işi hızlandırmaktır. Oda’sına başvurmadan önce, ilgili belediyenin, aynı zamanda Oda’sının Yönetim Kurulu Üyesi olan Yapı İzinleri Müdürü’ne derdini anlattığında, şimdilik Oda onayı olmadan da “ön olur” alabileceği konusunda anlayışla karşılanır.

Ancak Koruma Kurulu Müdürlüğü’nün tutumunun ne olacağı bilinemezdir. Çünkü Müdürlük, yerinde bir tutumla, Oda onayını şart koşmaktadır. Durumu bir de, Oda’sının Sekreter Üyesi’ne aktardığında, talebi yerinde bulunmuş ve mimari proje Oda’sı tarafından, Koruma Kurulu’nu ilgilendirmeyen “eksiklikler”in daha sonra tamamlanması kaydıyla vizelenmiştir.

İlgili belgeler ve dosya hazırlanmış, “ön olur” için Belediye’ye başvuru yapılmıştır. Mehlev’in içinde bir korku vardır; “kayıt kabul”de, her zamanki gibi -Mehlev’in beceriksizliği nedeniyle olsa gerek- dosyada bir eksiklik bulunacak ve “şunları, şunları tamamlayın öyle gelin” diyeceklerdir. İşi hızlandırmak için bazı belgelerin sonradan tamamlanması kaydıyla eksikliğini bilmektedir, ancak beklediği gibi, “tamamlayın da gelin” denmemiştir: “Dosyanızın, ‘yapı-ruhsat’taki mimar arkadaşlardan birine dağıtımını yapacağız, eksiklerinizi bu arada tamamlarsınız” (Mimar Mehlev, bu uygulama için de ilgililere teşekkür borcunu, bu yazı vesilesiyle yerine getirmiş olmaktadır).

Mehlev, bu başvurunun bir “ön olur” için olduğunu, bu nedenle dosyadaki eksiklerin, Koruma Kurulu aşamasından sonra tamamlanacağını ve merdiven, ölçü uyumsuzluğu ve benzeri konuları, ruhsat şube şefi olan meslektaşı hanımla konuşup, bir seferde işi çözümleyerek, iş uzamasın diye düşünmektedir.

Ancak, ruhsat şube şefi meslektaşına, konuyu, neden dosya dağıtıma verilmeden kendisine aktarmaya çalıştığını anlatmayı bir türlü beceremediğinden -Mehlev’in anlatım beceriksizliğinden olsa gerek- meslektaşının tutumunun verdiği rahatsızlıkla bundan vazgeçip, dosyanın dağıtımını beklemeye karar verir. Doğal olarak, dosyasının kontrol için kendisine verildiği belediye çalışanı genç meslektaşı, baştan beri değişik nedenlerle anlattığı eksiklikleri bir bir saptamıştır.

Sabretmelidir, demek ki sıra, genç meslektaşını ikna etmeye gelmiştir. Eksiklikler, çabalarına rağmen, bir seferde tesbit edilemediğinden (nedense) işler kısa sürede tamamlanamaz. Sonuç olarak, oda belgesinin daha sonra tamamlanacak olmasını, bunun Oda’sının bilgisi içinde olduğunu, mevcut proje ile, tadilat projesindeki ölçü uyumsuzluklarını Yapı İzinleri Müdürü ile görüştüğünü, merdiven detayının gerekmediğini, çünkü bunun bir tadilat olduğu ve mevcut merdivenin kullanılacağını, mahal listesinin Koruma Kurulu’nu ilgilendirmediğini, bunun ruhsat projesinde tamamlanacağını vesaire anlattığında genç meslektaşı ikna olur.