Yazılışı böyle değil, ama derdimi tam aktarabileceğim şekli de bu maalesef...
"Topya" / "U - Topya"
Topya =
Yer
U- Topya =
Var olmayan yer.
"Var olmayan yer" ister istemez var olan yerin tam karşıtı.
O halde var olan yere ait kavram ve değerlerin tam tersi bir bir yer beklentisi içinde olmak var olan yeri istememek; var olan yerin verdiği mutsuzluk olabilir mi?
Olabilir.
Utopyanin karşıtı olan bir "distopya"dan karamsar utopyadan da söz etmiyorsak...
Mevcut durumun verdiği mutsuzluktan kurtulmak, kaçmak, uzaklaşmak (her neyse) için "hayal kurmak" kötü bir şey olmasa gerek.
Sadece hayalle yaşamanın sağlıksız halinden sözetmiyoruz, tabii ki.
Çünkü bu davranış bilinç yırtılması/yarılması sonucu bilinçdışı bir dünyada kendimizi saklamaya yol açar ki; ona da kısaca şizofreni deniyor zaten.
Bu arada A. Einstein'in "Gedankenexperiment" kavramını da göz ardı etmemek gerekir.
"Butünüyle soyut kavramlarla sağlam bir model kurup daha sonra bu modeli fiziki dünyanın kavramları ile somut dünyaya gerçek bir model olarak indir/ge/mek - gerçekleştirmek..."
Bunun için bir dizi özlü söz de söylemiştir. (Tam olarak hatırlayamadım şimdi. Tahminen bir cümlesi şöyleydi:...) "Bilgi önemlidir ancak ondan çok daha önemlisi hayal kurabilmektir."
Değişik denge biçimleri vardır.
Ama her ütopya mutlaka üretildiği yere/ortama bağımlı olarak üretilir.
Örneğin İsviçreli çukulata fabrikatörünün çocuğu pek az çukulatalı hayal kurar herhalde...
Ayrıca derler ki, toprak yiyen çocuk, vücudunun ihtiyacı olan vitamin dengesini sağlamak gibi bir işlevi sezgisiz/bilinçsizce içgüdüsel olarak yerine getiriyordur.
Neyse bu yaşadığımız mimari dünyadan topyekün olarak mutlu olmak! ve üstelik ütopyasızlığı bir seçenek olarak tercih etmek bir sonraki inceleme konumuz olabilir.
Nasıl?