|
snihat
Yaptığım mimarlıkla ilgili yazdıklarınız gurur verici.
Türk Mimarlığı'nı, Türk Doktorluğu'ndan, Türk Avukatlığı'ndan veya Türk Matematikçiliği'nden bağımsız düşünmemeli. Toplumun çeşitli uğraşı alanlarındaki düzeyin çok dışında bir "Mimarlık Düzeyi"ni düşlemek pek de anlamlı değil. Bireysel başarılar ve az sayıda meslek adamının ulaştığı düzey, mesleğin tümüne yaygınlaşamıyor doğal olarak.
Sorunuz, günümüz mimarlık eğitim sistemi üzerinden olunca, provokasyon niteliği taşımaya başlıyor. Mezun olduğum Mimar Sinan Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi dışında - her nedense ! - pekçok eğitim kurumundan davetler alıyor, hem İstanbul içinde, hem de İstanbul dışında birçok kurumda konferanslara katılıyor ve jürilere giriyorum. Uludağ Üniversitesi'nde iki yarıyıl proje atölyesinde öğretim görevlisi oldum. Şu anda da Kültür Üniversitesi'nde bu görevi büyük bir keyifle yapıyorum. Bu fırsatlar yardımı ile mimarlık eğitimini yakından gözleme şansını buluyorum.
Merkezi sistemle öğrenci seçiminden, eğiticilerin niteliklerine kadar pekçok sorun içeren bu sistemin, hiç de homojen bir yapıya sahip olmadığını vurgulamalıyım. Belirli bir geleneğe sahip olan üniversitelerin kendi aralarında da, göreli yeni kurulan vakıf üniversiteleri arasında da pekçok farklılıklar var. Bu durumda, genel bir mimarlık eğitim sisteminden veya düzeyinden söz etmek olası değil.
Umutlu olmasam, sistem içinde çaba göstermezdim. Çok yakınlarda olmasa da gelecekte hem eğitimin hem de mesleksel uğraşın dünya ölçeğinde yaya kalmayacak bir düzeye erişebileceğini düşünüyorum. Ancak emin olduğum bir konu var: Böyle bir düzeye erişilecekse, bu erişimin alanı, mimarlık mesleği ile sınırlı olmayacaktır.
|