|
bence...
bence yegeniniz kendi yolunu kendisi bulacaktir. tasarim hissetmekle yani yasamla ilintili bir alandir. bu alanda meslek sahibi ol(acak ol)an birisi de, alanin hangi disiplininde yetismis isterse olsun, meslegi kendi yasam sekli oldugu/olacagi icin kendi kisisel ilgilerini kesfedecek ve iddialari o yonde gelisecektir zaten. zaten kisacik olan ogrenim yillari sadece bir kesif surecidir diye dusunuyorum, universite ogrencisinin (yani meslek edinme surecinde olan birisinin) yasaminda. yoksa tasarim kesfi (ogrenimi / deneyimi de diyebiliriz) hep surer. Yasam gibi birsey yani…
o yuzden yegeninizin surekli gozlem yapmasina olanak tanirsaniz O’na sizin yapabileceklerinizin tumunu saglamis olursunuz. yani ailevi destek tam olur. gezmesine, hayati sorgulamasina, yeni yerler, insanlar, mekanlar, yani yasayislar tanimasina olanaklar yaratmaya calisin. o kadar. O arkasini getirecekse, getirecektir. Bunu kendisinin hissetmesi onemli. "tasarim” boyle bisey… ister tutturma gereksinime muhtesem bir toplu igne yaratir, simdiye kadar hic karsilasilmamis, ister yeme ihtiyacina olaganustu bir sey!!! Bu kendi vizyonunun gelismesi, netlesmesi, hayat tarzi olmasiyla alakali…
yani…
Yrd.Doc.Dr. banu tevfikler cavusoglu (ic mimar)
|