Ortada bir yarışma olduğunu sanmıyorum.
Mimarlar iç mekan tasarımında başarısız oldukları için değil sayısal olarak iç mekan tasarımcısı ihtiyacı mimar ihtiyacından cok fazla oldugu için ve her mimarın o detaya inecek vakti olamadıgı için iç mekan tasarımı ortaya cıktı. Yani sizin de sandıgınız gibi "bu mimarlar iç mekan tasarımını beceremiyor biz en iyisi bir bölüm açalım da burda iç mekan tasarımı yapabilen insanlar yetiştirelim" diye cıkmadı bu iş. İç mekan tasarımı zaten mimarlıgın bir parçasıydı. Aslında parçası diye isimlendirmek de dogru değil. Mimarlık denen bütünün içindeki başlıklardan biridir. Çünkü zaten bir mimari tasarıma başlamanın 2 noktası vardır. Biri kitleden mekanlara diğeri ise mekanlardan kitleye.... Ancak yapı üretim hızı artınca, yapılar içindeki mekanların, sahiplik süreleri kısalınca, kullanım amaçlarındaki değişim hızları artınca, bu amaçlara uygun kuçuk ölçekli planlama ihtiyacı yogunlaşınca, bu konuda uzmanlaşmış mimarlar dogmaya başladı.
Bir mimarın tasarladıgı 1 tane yapı içinde bile onlarca iç mekan tasarımcısına iş olanagı yaratacak derecede cok ve farklı iç mekanlar olabilir.
Sizin yaklaşımınız MİMAR ile inşaat mühendisi arasında pek de fark olmadığı düşüncesinde olan birtakım yaklaşımlara benziyor. Bu hataya düşmeyin.
Mimarların tasarıma baktıgı nokta ilk anda kabaca mekan içindeki renkler, kullanılacak sandalyenin tarzı ölçeginde değilmiş gibi görünse de unutulmamalıdır ki pek cok usta mimar aynı aynda hem kitleden plana hem de birimlerin iç tasarımlarından kitleye dogru planlama yaparlar (yani bütünden parçaya ve parçadan bütüne dogru aynı anda) . Bu noktada aslında ilk çözülenler bir ofis odasının içindeki masanın sandalyenin yeri olabilir.
Diğer taraftan "bir mimar zaten o konuda eğitim almış bir iç mimar kadar iyi tasarım yapamaz ki" ("yarışamaz ki" yanlışlığını düzelttim) yaklaşımı pek de dogru değil. Mimarlık egitimi sırasında (okuldan okula değişmekle beraber en azından benim mezun oldugum okulda böyledir) öğrencilere temel tasarım prensipleri dogru verilmişse, bu prensipleri refleks haline getirmiş bir mimar için iç mekan tasarımı gercekten de sadece bir alt ölçek olmaktan öteye geçmiyor. Malzemeler, üretim detayları, tarzlar, ışık(yapay + dogal ---ki zaten ışık mimarlığın dogrudan bir tasarım kriteridir---), renkler, kullanım amaçları vs. ise cok da uzun olmayan bir ısrarlı ve istekli ögrenme sürecinde özümsenebiliyor.
Bırakın iç mekan tasarımını, sanat tarihinde ve günümüzde, hiç düzenli eğitim almadan pek cok "eğitimli" mimardan kat kat ustaca mimari eserler üretebilen mimarlar varken, bir mimar iç mekan tasarımı yapar ama "olmaz beceremez" tartışması cok anlamsız kaçıyor.
Beceremeyenler olabilir. Ama bir düşünsenize iç mekan tasarımı eğitimi almış her iç mekan tasarımcısı iç mekan tasarımı yapmayı becerebiliyor mu?? Tıpkı mimarlık eğitimi almış her mimarın mimarlık yapmayı becerip beceremediği sorusu gibi. Bunlar kişiye göre değişen ve genelleme yapılamayacak kavramlardır.
Küçük bir örnek vereyim şu anda çalışmakta olduğum Compugraf Post Prodüksiyon 'un iç mekan tasarımı, piyasada oldukça da tanınmış ismi lazım olmayan bir iç mimar (iç mekan tasarımcısı) tarafından yapılmıştır.. Biz animasyon ekibine projede uygun görülen masa boyu 120x50 cm idi. Evet dogru okudunuz 50 cm. Daha sonra bizim düzeltmelerimizle yan yana duran 3 masa birleştirilierek 4 metrelik bir tezgah haline getirildi ve bu 4 metrelik ama hala 50 cm olan tezgah ancak buyuk tartışmalar sonunda 70 cm genişliğe kavuştu. Bizim fast food üretimi yapan bir yer mi oldugumuzu sanıyordu bu tasarımcı acaba? Bu örneklerin sayısı cogaltılabilir. Hala yanlış planlanmış yerlerin düzeltilmesiyle uğraşıyoruz. Ayrıca bir de "BURDA DA HERKES MIMAR OLMUS" eleştirisini aldık... Ama haksız bi eleştiri çünkü ben zaten mimarım ama o bunu bilmiyordu
....
Görüldüğü üzere iç mekan tasarımı eğitimi almış olmak hatta piyasada belli bir üne sahip olmak da bu işi becerebileceginiz anlamına gelmiyor.
----------------------
Bir de "yane" "die" "doru" "içmimarlık" kelimelerinin yazılışlarına dikkat etmenizi dilerim....