|
Gündemdeki ekonomik krizin tabii ki ümitsizlikte çok etkili olduğuna ve her sektörde ciddi güvensizlik yarattığına inanıyorum. Bunun geçici olduğunu umarak "mimarlıkta ümitsizlik"le ilgili başka bir noktaya değinmek istiyorum:
Oldukça yoğun bir dönem olarak yaşadığımız mimarlık eğitimini sanıyorum ki hiçbirimiz sadece "ilerde maddi imkanlara dönüştürebileceğimiz bir bilgi" olarak algılamadık.
Belki de insanın zevk aldığı bir işi yaparak para da kazanabilmesi fikri alışılmış değil, bilmiyorum, birçok sektörde insanlar sadece işin sunduğu maddi imkanları karşılaştırarak karar veriyorlar. Mimarlıkta ise öyle değil, kesinlikle manevi tatmin de arıyoruz. Bu aslında mesleğimizin bize verdiği büyük bir şans bence. Ama bazen beraberinde gerçek hayatta hayal kırıklıkları ve bazı dönemlerde de ümitsizlikler getirebiliyor.
Kendi adıma yakındığım nokta (maddiyatın yanında!)günümüzde bir binayı bütün olarak düşünerek baştan tasarlama imkanının neredeyse yok denecek hale gelmesi. İş olarak sürekli gelen, varolan bir binayı, (genellikle konut), yeni müşterisinin yaşam tarzına göre mekan düzenlemeleri ve dekorasyonuyla tekrar düşünmekten ibaret. Tabii ki mekan çözümlerinde de özellikle malzeme seçimi ve uygulama detayları mimarlık zevki veriyor, ama yeterli değil.
Sizin çalıştığınız projelerin kapsamı nedir merak ediyorum.
Ayrıca, mimarların kendi hakettikleri maddi değeri sadece referans olsun diye büyük mimari bürolarda çok az ücretlerle çalışarak düşürdüklerine kesinlikle katılıyorum.
|