Bu konu aslında ICN ortaklarımızdan DeathbyArch'ın forumunda başka bir yabancı mimar tarafından ortaya atılmış.
Soru kısaca şöyle:
"Mimarlık bizim şizofren olmamızı isteyen bir meslek. Beynimizin her kıvrımı orjinal ve dahice bir şey yaratmamız konusunda bizi zorlar; oysa müşterilerimiz sadece kutu gibi bir bina için para öder. Öncü, radikal, özgün tasarımlar bizi ünlü yapar ancak çevreye ve tarihe saygı göstermek, kent dokusuna bozmamak da bizim için erdemdir. Toplumdan hem kopuk hem de onun bir adım önündeyizdir. Şu an için inşa ederiz, nostalji ile geçmişe sadık kalırız ancak gelecek rüyalarımızı süsler. Antik bir mesleğin mensuplarıyız ancak en son teknolojiyi kullanmaya meraklıyızdır. Toplum bizi doktorlar ve avukatlarla aynı kefeye koyar - bizden nefret ederler, bizden korkarlar, bizi severler, güvenirler. Herşeyden öte biz hem sosyolog, filozof, sanatçı hem de malzemeler, yasalar, strüktrüler konusunda uzman olmalıyız.
Şimdi söyleyin; bizi ve mimarlığı hala aklı başında ve makul kılan nedir?"
Yabancı mimarlarla sorunlarımız sanırım çok da farklı değil verilen cevaplara bakılırsa. orjinal mesajlara
http://www.deathbyarch.com/dcforum/DCForumID3/5.html#1 adresinden ulaşabilirsiniz.