Alıntı:
Orijinal metin just tarafından gönderilmiş
Standardize edilemeyecek bileşenlerin bir araya gelmesinden oluşan bu yapıların tasarım ve yapım süreçlerinde,
CAD(Computer-Aided Design)-BDT(Bilgisayar Destekli Tasarım)
CAM(Computer-Aided Manufacturing)-BDÜ(Bilgisayar Destekli Üretim),
RP(Rapid Prototyping)-Hızlı Prototipleme
vb. teknolojiler kullanılmaktadır.
Organik formlardaki karmaşık geometrilerin NURBS(Non-Uniform Rational B-Splines/Düzgün olmayan Rasyonel B-Spline) eğrileri ve yüzeyleri ile matematiksel formüllerle tanımlanabiliyor olmaları, dolayısı ile de bilgisayar ortamında bu bilgilerin temsil edilebilir olmaları sayesinde bu türden yapı bileşenlerinin imalatları CNC(Computer Numerical Control) denilen üretim teknolojileri ile mümkün olabilmektedir.
Uygulama aşamasında da bileşenlerin bir araya getirilmesi yine çeşitli dijital teknolojilerin kullanımı ile gerçekleştirilmektedir.
Açıkçası bu teknolojileri birkaç yöntemle özetlemek pek mümkün değil.
Araştırmaya başlayınca da, bu teknolojiler otomotiv, havacılık, gemi-inşaatı gibi sektörlerden yapı alanına entegre edilmeye çalışılan sistemler olduklarından biz mimarlar için anlaşılması biraz güç ve oldukça teknik mühendislik konuları ile karşılaşıyoruz.
Konuyla ilgili mimarlık alanındaki çalışmalar Türkiye'de akademik ortamdan öteye pek geçememekle birlikte Türkçe kaynak yetersizliği vardır, uygulamada ise bina ölçeğinde benim bildiğim bir örnek yok....
Mimarlar Odası tarafından yayınlanan 'Mimarlık' degisinin Ocak-Şubat,2005 sayısında konuyla ilgili f aydalı olabileceğini düşündüğüm makaleleri içeren bir dosya hazırlanmış. 'Sayısal Mimarlık'
|
Mesele bunların projelendirmesinden çok ŞANTİYE'ye doğru aktarılmasında yatıyor. Projelendirme konusunun çözülebileceğine inanıyorum. Eğrisel bir yüzeyin çok hassas ölçme teknikleriyle ve kusursuz bitirme işçiliğiyle hayata geçirilebileceği malum. Sıva ile düzeltilemeyecek işleri yapabilecek ekipler çok az. Ara eleman sıkıntısı yani...