|
Açıkçası İstanbul'un durumunu diğer kentlerden daha farklı değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum. Diğer kentler ile arasında her açıdan ölçek farkı var. Bursa örneğinden hareket edersek, seçimde oy kullananların çoğunluğunun serbest çalışan mimarlardan oluştuğunu görüyoruz. Kentin ölçeği düşünüldüğünde -sosyal ilişkiler ve iletişim olanakları- İstanbul'a oranla daha fazla oranda insana ulaşmak mümkün. Bu üyeler oda ile mesleki denetim konusunda sürekli muattap olan insanlar.
Burada gençler daha odanın ne olduğundan asli görevlerinin neler olduğundan bihaberler. Oda fatura denetimi yapan kamu kurumu gibi algılanıyor. Mimarlığa katkıda bulunmak, mimarlığı yapılabilir hale getirmek, hem seçmen hem de yönetim adaylarından çok az kişinin talebi. İstanbul'da arz ve taleplerin, mimarların mimarlığa bakış açılarının, odadan beklentilerinin görece daha küçük ölçekli olan kentlerden daha yoğun olduğunu düşünüyorum. Bu demek değil ki diğer kentlerde kimse mimarlığı önemsemiyor ama gene de mimarlık üretiminin amaçları, oda şubelerinin bunları değerlendirmesi, seçimlerdeki katılım oranı bu bakış açılarına göre şekilleniyor.
|