|
Bugün mimarların özgün üretiminin karşısında en büyük engellerin biri İmar yönetmelikleridir. İmar yönetmelikleri tektip bir mimarlık yapılmasını dikte eden bir yapıya sahiptir. Belediyeler elde edecekleri rant oy ilişkisi içinde çatıların eğimlerini arttırabiliyor, saçak tipolojileri belirleyebiliyorlar. Yapının formunu zaten belirliyor, nereden ne kadar saçak ve konsol yapacağımızı söylüyorlar. Binanın gabarileri, çatı formu belli. Bunun kısıtlayıcılığı bir yana,önümüze konan bu menu o kadar biçimsiz olabiliyor ki mimarlık size sunulan bu biçim rezaletini toparlama işine dönüşüyor. Binanız 100 m2 tabana ya da 8000 m2 tabana da otursa konsol hep 1.5 metre , saçak hep 1.5 metre. Bunun gibi binlerce saçmalık.
Odamız meslekle uğraşmadığı için bu saçma sapanlıkları değiştirmek için uğraşacağı yerde herhangi bir sivil toplum örgütünün yaptığı işerle uğraşıyor. Enerjisini mesleki önceliklere yönlendirmiyor. Yayınlanan Türkiye Mimarlık politikaları yuvarlak dileklerden ibaret. Somut adım, strateji hiç bir konuda yok. Her şeye karşı olan ve bu tutumun sonunda ciddiye alınırlığını kaybeden bir hale geldi.Köklü bir yapısal değişiklik bu gidişatı değiştirebilir umarız.
|